ઋગ્વેદ · અધ્યાય 4.007

અયમ્ ઇહ પ્રથમો ધાયિ ધાતૃભિર્ હોતા યજિષ્ઠો અધ્વરેષ્વ્ ઈડ્યઃ ।
યમ્ અપ્નવાનો ભૃગવો વિરુરુચુર્ વનેષુ ચિત્રં વિભ્વં વિશે-વિશે ॥

અગ્ને કદા ત આનુષગ્ ભુવદ્ દેવસ્ય ચેતનમ્ ।
અધા હિ ત્વા જગૃભ્રિરે મર્તાસો વિક્ષ્વ્ ઈડ્યમ્ ॥

ઋતાવાનં વિચેતસમ્ પશ્યન્તો દ્યામ્ ઇવ સ્તૃભિઃ ।
વિશ્વેષામ્ અધ્વરાણાં હસ્કર્તારં દમે-દમે ॥

આશું દૂતં વિવસ્વતો વિશ્વા યશ્ ચર્ષણીર્ અભિ ।
આ જભ્રુઃ કેતુમ્ આયવો ભૃગવાણં વિશે-વિશે ॥

તમ્ ઈં હોતારમ્ આનુષક્ ચિકિત્વાંસં નિ ષેદિરે ।
રણ્વમ્ પાવકશોચિષં યજિષ્ઠં સપ્ત ધામભિઃ ॥

તં શશ્વતીષુ માતૃષુ વન આ વીતમ્ અશ્રિતમ્ ।
ચિત્રં સન્તં ગુહા હિતં સુવેદં કૂચિદર્થિનમ્ ॥

સસસ્ય યદ્ વિયુતા સસ્મિન્ન્ ઊધન્ન્ ઋતસ્ય ધામન્ રણયન્ત દેવાઃ ।
મહાઁ અગ્નિર્ નમસા રાતહવ્યો વેર્ અધ્વરાય સદમ્ ઇદ્ ઋતાવા ॥

વેર્ અધ્વરસ્ય દૂત્યાનિ વિદ્વાન્ ઉભે અન્તા રોદસી સંચિકિત્વાન્ ।
દૂત ઈયસે પ્રદિવ ઉરાણો વિદુષ્ટરો દિવ આરોધનાનિ ॥

કૃષ્ણં ત એમ રુશતઃ પુરો ભાશ્ ચરિષ્ણ્વ્ અ1ર્ચિર્ વપુષામ્ ઇદ્ એકમ્ ।
યદ્ અપ્રવીતા દધતે હ ગર્ભં સદ્યશ્ ચિજ્ જાતો ભવસીદ્ ઉ દૂતઃ ॥

સદ્યો જાતસ્ય દદૃશાનમ્ ઓજો યદ્ અસ્ય વાતો અનુવાતિ શોચિઃ ।
વૃણક્તિ તિગ્મામ્ અતસેષુ જિહ્વાં સ્થિરા ચિદ્ અન્ના દયતે વિ જમ્ભૈઃ ॥

તૃષુ યદ્ અન્ના તૃષુણા વવક્ષ તૃષું દૂતં કૃણુતે યહ્વો અગ્નિઃ ।
વાતસ્ય મેળિં સચતે નિજૂર્વન્ન્ આશું ન વાજયતે હિન્વે અર્વા ॥