ઋગ્વેદ · અધ્યાય 4.006

ઊર્ધ્વ ઊ ષુ ણો અધ્વરસ્ય હોતર્ અગ્ને તિષ્ઠ દેવતાતા યજીયાન્ ।
ત્વં હિ વિશ્વમ્ અભ્ય્ અસિ મન્મ પ્ર વેધસશ્ ચિત્ તિરસિ મનીષામ્ ॥

અમૂરો હોતા ન્ય્ અસાદિ વિક્ષ્વ્ અ1ગ્નિર્ મન્દ્રો વિદથેષુ પ્રચેતાઃ ।
ઊર્ધ્વમ્ ભાનું સવિતેવાશ્રેન્ મેતેવ ધૂમં સ્તભાયદ્ ઉપ દ્યામ્ ॥

યતા સુજૂર્ણી રાતિની ઘૃતાચી પ્રદક્ષિણિદ્ દેવતાતિમ્ ઉરાણઃ ।
ઉદ્ ઉ સ્વરુર્ નવજા નાક્રઃ પશ્વો અનક્તિ સુધિતઃ સુમેકઃ ॥

સ્તીર્ણે બર્હિષિ સમિધાને અગ્ના ઊર્ધ્વો અધ્વર્યુર્ જુજુષાણો અસ્થાત્ ।
પર્ય્ અગ્નિઃ પશુપા ન હોતા ત્રિવિષ્ટ્ય્ એતિ પ્રદિવ ઉરાણઃ ॥

પરિ ત્મના મિતદ્રુર્ એતિ હોતાગ્નિર્ મન્દ્રો મધુવચા ઋતાવા ।
દ્રવન્ત્ય્ અસ્ય વાજિનો ન શોકા ભયન્તે વિશ્વા ભુવના યદ્ અભ્રાટ્ ॥

ભદ્રા તે અગ્ને સ્વનીક સંદૃગ્ ઘોરસ્ય સતો વિષુણસ્ય ચારુઃ ।
ન યત્ તે શોચિસ્ તમસા વરન્ત ન ધ્વસ્માનસ્ તન્વી3 રેપ આ ધુઃ ॥

ન યસ્ય સાતુર્ જનિતોર્ અવારિ ન માતરાપિતરા નૂ ચિદ્ ઇષ્ટૌ ।
અધા મિત્રો ન સુધિતઃ પાવકો3 ઽગ્નિર્ દીદાય માનુષીષુ વિક્ષુ ॥

દ્વિર્ યમ્ પઞ્ચ જીજનન્ સંવસાનાઃ સ્વસારો અગ્નિમ્ માનુષીષુ વિક્ષુ ।
ઉષર્બુધમ્ અથર્યો3 ન દન્તં શુક્રં સ્વાસમ્ પરશું ન તિગ્મમ્ ॥

તવ ત્યે અગ્ને હરિતો ઘૃતસ્ના રોહિતાસ ઋજ્વઞ્ચઃ સ્વઞ્ચઃ ।
અરુષાસો વૃષણ ઋજુમુષ્કા આ દેવતાતિમ્ અહ્વન્ત દસ્માઃ ॥

યે હ ત્યે તે સહમાના અયાસસ્ ત્વેષાસો અગ્ને અર્ચયશ્ ચરન્તિ ।
શ્યેનાસો ન દુવસનાસો અર્થં તુવિષ્વણસો મારુતં ન શર્ધઃ ॥

અકારિ બ્રહ્મ સમિધાન તુભ્યં શંસાત્ય્ ઉક્થં યજતે વ્ય્ ઊ ધાઃ ।
હોતારમ્ અગ્નિમ્ મનુષો નિ ષેદુર્ નમસ્યન્ત ઉશિજઃ શંસમ્ આયોઃ ॥