ઋગ્વેદ · અધ્યાય 4.004

કૃણુષ્વ પાજઃ પ્રસિતિં ન પૃથ્વીં યાહિ રાજેવામવાઁ ઇભેન ।
તૃષ્વીમ્ અનુ પ્રસિતિં દ્રૂણાનો ઽસ્તાસિ વિધ્ય રક્ષસસ્ તપિષ્ઠૈઃ ॥

તવ ભ્રમાસ આશુયા પતન્ત્ય્ અનુ સ્પૃશ ધૃષતા શોશુચાનઃ ।
તપૂંષ્ય્ અગ્ને જુહ્વા પતંગાન્ અસંદિતો વિ સૃજ વિષ્વગ્ ઉલ્કાઃ ॥

પ્રતિ સ્પશો વિ સૃજ તૂર્ણિતમો ભવા પાયુર્ વિશો અસ્યા અદબ્ધઃ ।
યો નો દૂરે અઘશંસો યો અન્ત્ય્ અગ્ને માકિષ્ ટે વ્યથિર્ આ દધર્ષીત્ ॥

ઉદ્ અગ્ને તિષ્ઠ પ્રત્ય્ આ તનુષ્વ ન્ય્ અ1મિત્રાઁ ઓષતાત્ તિગ્મહેતે ।
યો નો અરાતિં સમિધાન ચક્રે નીચા તં ધક્ષ્ય્ અતસં ન શુષ્કમ્ ॥

ઊર્ધ્વો ભવ પ્રતિ વિધ્યાધ્ય્ અસ્મદ્ આવિષ્ કૃણુષ્વ દૈવ્યાન્ય્ અગ્ને ।
અવ સ્થિરા તનુહિ યાતુજૂનાં જામિમ્ અજામિમ્ પ્ર મૃણીહિ શત્રૂન્ ॥

સ તે જાનાતિ સુમતિં યવિષ્ઠ ય ઈવતે બ્રહ્મણે ગાતુમ્ ઐરત્ ।
વિશ્વાન્ય્ અસ્મૈ સુદિનાનિ રાયો દ્યુમ્નાન્ય્ અર્યો વિ દુરો અભિ દ્યૌત્ ॥

સેદ્ અગ્ને અસ્તુ સુભગઃ સુદાનુર્ યસ્ ત્વા નિત્યેન હવિષા ય ઉક્થૈઃ ।
પિપ્રીષતિ સ્વ આયુષિ દુરોણે વિશ્વેદ્ અસ્મૈ સુદિના સાસદ્ ઇષ્ટિઃ ॥

અર્ચામિ તે સુમતિં ઘોષ્ય્ અર્વાક્ સં તે વાવાતા જરતામ્ ઇયં ગીઃ ।
સ્વશ્વાસ્ ત્વા સુરથા મર્જયેમાસ્મે ક્ષત્રાણિ ધારયેર્ અનુ દ્યૂન્ ॥

ઇહ ત્વા ભૂર્ય્ આ ચરેદ્ ઉપ ત્મન્ દોષાવસ્તર્ દીદિવાંસમ્ અનુ દ્યૂન્ ।
ક્રીળન્તસ્ ત્વા સુમનસઃ સપેમાભિ દ્યુમ્ના તસ્થિવાંસો જનાનામ્ ॥

યસ્ ત્વા સ્વશ્વઃ સુહિરણ્યો અગ્ન ઉપયાતિ વસુમતા રથેન ।
તસ્ય ત્રાતા ભવસિ તસ્ય સખા યસ્ ત આતિથ્યમ્ આનુષગ્ જુજોષત્ ॥

મહો રુજામિ બન્ધુતા વચોભિસ્ તન્ મા પિતુર્ ગોતમાદ્ અન્વ્ ઇયાય ।
ત્વં નો અસ્ય વચસશ્ ચિકિદ્ધિ હોતર્ યવિષ્ઠ સુક્રતો દમૂનાઃ ॥

અસ્વપ્નજસ્ તરણયઃ સુશેવા અતન્દ્રાસો ઽવૃકા અશ્રમિષ્ઠાઃ ।
તે પાયવઃ સધ્ર્યઞ્ચો નિષદ્યાગ્ને તવ નઃ પાન્ત્વ્ અમૂર ॥

યે પાયવો મામતેયં તે અગ્ને પશ્યન્તો અન્ધં દુરિતાદ્ અરક્ષન્ ।
રરક્ષ તાન્ સુકૃતો વિશ્વવેદા દિપ્સન્ત ઇદ્ રિપવો નાહ દેભુઃ ॥

ત્વયા વયં સધન્ય1સ્ ત્વોતાસ્ તવ પ્રણીત્ય્ અશ્યામ વાજાન્ ।
ઉભા શંસા સૂદય સત્યતાતે ઽનુષ્ઠુયા કૃણુહ્ય્ અહ્રયાણ ॥

અયા તે અગ્ને સમિધા વિધેમ પ્રતિ સ્તોમં શસ્યમાનં ગૃભાય ।
દહાશસો રક્ષસઃ પાહ્ય્ અ1સ્માન્ દ્રુહો નિદો મિત્રમહો અવદ્યાત્ ॥