ઋગ્વેદ · અધ્યાય 3.047

મરુત્વાઁ ઇન્દ્ર વૃષભો રણાય પિબા સોમમ્ અનુષ્વધમ્ મદાય ।
આ સિઞ્ચસ્વ જઠરે મધ્વ ઊર્મિં ત્વં રાજાસિ પ્રદિવઃ સુતાનામ્ ॥

સજોષા ઇન્દ્ર સગણો મરુદ્ભિઃ સોમમ્ પિબ વૃત્રહા શૂર વિદ્વાન્ ।
જહિ શત્રૂઁર્ અપ મૃધો નુદસ્વાથાભયં કૃણુહિ વિશ્વતો નઃ ॥

ઉત ઋતુભિર્ ઋતુપાઃ પાહિ સોમમ્ ઇન્દ્ર દેવેભિઃ સખિભિઃ સુતં નઃ ।
યાઁ આભજો મરુતો યે ત્વાન્વ્ અહન્ વૃત્રમ્ અદધુસ્ તુભ્યમ્ ઓજઃ ॥

યે ત્વાહિહત્યે મઘવન્ન્ અવર્ધન્ યે શામ્બરે હરિવો યે ગવિષ્ટૌ ।
યે ત્વા નૂનમ્ અનુમદન્તિ વિપ્રાઃ પિબેન્દ્ર સોમં સગણો મરુદ્ભિઃ ॥

મરુત્વન્તં વૃષભં વાવૃધાનમ્ અકવારિં દિવ્યં શાસમ્ ઇન્દ્રમ્ ।
વિશ્વાસાહમ્ અવસે નૂતનાયોગ્રં સહોદામ્ ઇહ તં હુવેમ ॥