ઋગ્વેદ · અધ્યાય 3.037

વાર્ત્રહત્યાય શવસે પૃતનાષાહ્યાય ચ ।
ઇન્દ્ર ત્વા વર્તયામસિ ॥

અર્વાચીનં સુ તે મન ઉત ચક્ષુઃ શતક્રતો ।
ઇન્દ્ર કૃણ્વન્તુ વાઘતઃ ॥

નામાનિ તે શતક્રતો વિશ્વાભિર્ ગીર્ભિર્ ઈમહે ।
ઇન્દ્રાભિમાતિષાહ્યે ॥

પુરુષ્ટુતસ્ય ધામભિઃ શતેન મહયામસિ ।
ઇન્દ્રસ્ય ચર્ષણીધૃતઃ ॥

ઇન્દ્રં વૃત્રાય હન્તવે પુરુહૂતમ્ ઉપ બ્રુવે ।
ભરેષુ વાજસાતયે ॥

વાજેષુ સાસહિર્ ભવ ત્વામ્ ઈમહે શતક્રતો ।
ઇન્દ્ર વૃત્રાય હન્તવે ॥

દ્યુમ્નેષુ પૃતનાજ્યે પૃત્સુતૂર્ષુ શ્રવઃસુ ચ ।
ઇન્દ્ર સાક્ષ્વાભિમાતિષુ ॥

શુષ્મિન્તમં ન ઊતયે દ્યુમ્નિનમ્ પાહિ જાગૃવિમ્ ।
ઇન્દ્ર સોમં શતક્રતો ॥

ઇન્દ્રિયાણિ શતક્રતો યા તે જનેષુ પઞ્ચસુ ।
ઇન્દ્ર તાનિ ત આ વૃણે ॥

અગન્ન્ ઇન્દ્ર શ્રવો બૃહદ્ દ્યુમ્નં દધિષ્વ દુષ્ટરમ્ ।
ઉત્ તે શુષ્મં તિરામસિ ॥

અર્વાવતો ન આ ગહ્ય્ અથો શક્ર પરાવતઃ ।
ઉ લોકો યસ્ તે અદ્રિવ ઇન્દ્રેહ તત આ ગહિ ॥