ઋગ્વેદ · અધ્યાય 3.030
ઇચ્છન્તિ ત્વા સોમ્યાસઃ સખાયઃ સુન્વન્તિ સોમં દધતિ પ્રયાંસિ ।
તિતિક્ષન્તે અભિશસ્તિં જનાનામ્ ઇન્દ્ર ત્વદ્ આ કશ્ ચન હિ પ્રકેતઃ ॥
ન તે દૂરે પરમા ચિદ્ રજાંસ્ય્ આ તુ પ્ર યાહિ હરિવો હરિભ્યામ્ ।
સ્થિરાય વૃષ્ણે સવના કૃતેમા યુક્તા ગ્રાવાણઃ સમિધાને અગ્નૌ ॥
ઇન્દ્રઃ સુશિપ્રો મઘવા તરુત્રો મહાવ્રાતસ્ તુવિકૂર્મિર્ ઋઘાવાન્ ।
યદ્ ઉગ્રો ધા બાધિતો મર્ત્યેષુ ક્વ1 ત્યા તે વૃષભ વીર્યાણિ ॥
ત્વં હિ ષ્મા ચ્યાવયન્ન્ અચ્યુતાન્ય્ એકો વૃત્રા ચરસિ જિઘ્નમાનઃ ।
તવ દ્યાવાપૃથિવી પર્વતાસો ઽનુ વ્રતાય નિમિતેવ તસ્થુઃ ॥
ઉતાભયે પુરુહૂત શ્રવોભિર્ એકો દૃળ્હમ્ અવદો વૃત્રહા સન્ ।
ઇમે ચિદ્ ઇન્દ્ર રોદસી અપારે યત્ સંગૃભ્ણા મઘવન્ કાશિર્ ઇત્ તે ॥
પ્ર સૂ ત ઇન્દ્ર પ્રવતા હરિભ્યામ્ પ્ર તે વજ્રઃ પ્રમૃણન્ન્ એતુ શત્રૂન્ ।
જહિ પ્રતીચો અનૂચઃ પરાચો વિશ્વં સત્યં કૃણુહિ વિષ્ટમ્ અસ્તુ ॥
યસ્મૈ ધાયુર્ અદધા મર્ત્યાયાભક્તં ચિદ્ ભજતે ગેહ્ય1ં સઃ ।
ભદ્રા ત ઇન્દ્ર સુમતિર્ ઘૃતાચી સહસ્રદાના પુરુહૂત રાતિઃ ॥
સહદાનુમ્ પુરુહૂત ક્ષિયન્તમ્ અહસ્તમ્ ઇન્દ્ર સમ્ પિણક્ કુણારુમ્ ।
અભિ વૃત્રં વર્ધમાનમ્ પિયારુમ્ અપાદમ્ ઇન્દ્ર તવસા જઘન્થ ॥
નિ સામનામ્ ઇષિરામ્ ઇન્દ્ર ભૂમિમ્ મહીમ્ અપારાં સદને સસત્થ ।
અસ્તભ્નાદ્ દ્યાં વૃષભો અન્તરિક્ષમ્ અર્ષન્ત્વ્ આપસ્ ત્વયેહ પ્રસૂતાઃ ॥
અલાતૃણો વલ ઇન્દ્ર વ્રજો ગોઃ પુરા હન્તોર્ ભયમાનો વ્ય્ આર ।
સુગાન્ પથો અકૃણોન્ નિરજે ગાઃ પ્રાવન્ વાણીઃ પુરુહૂતં ધમન્તીઃ ॥
એકો દ્વે વસુમતી સમીચી ઇન્દ્ર આ પપ્રૌ પૃથિવીમ્ ઉત દ્યામ્ ।
ઉતાન્તરિક્ષાદ્ અભિ નઃ સમીક ઇષો રથીઃ સયુજઃ શૂર વાજાન્ ॥
દિશઃ સૂર્યો ન મિનાતિ પ્રદિષ્ટા દિવે-દિવે હર્યશ્વપ્રસૂતાઃ ।
સં યદ્ આનળ્ અધ્વન આદ્ ઇદ્ અશ્વૈર્ વિમોચનં કૃણુતે તત્ ત્વ્ અસ્ય ॥
દિદૃક્ષન્ત ઉષસો યામન્ન્ અક્તોર્ વિવસ્વત્યા મહિ ચિત્રમ્ અનીકમ્ ।
વિશ્વે જાનન્તિ મહિના યદ્ આગાદ્ ઇન્દ્રસ્ય કર્મ સુકૃતા પુરૂણિ ॥
મહિ જ્યોતિર્ નિહિતં વક્ષણાસ્વ્ આમા પક્વં ચરતિ બિભ્રતી ગૌઃ ।
વિશ્વં સ્વાદ્મ સમ્ભૃતમ્ ઉસ્રિયાયાં યત્ સીમ્ ઇન્દ્રો અદધાદ્ ભોજનાય ॥
ઇન્દ્ર દૃહ્ય યામકોશા અભૂવન્ યજ્ઞાય શિક્ષ ગૃણતે સખિભ્યઃ ।
દુર્માયવો દુરેવા મર્ત્યાસો નિષઙ્ગિણો રિપવો હન્ત્વાસઃ ॥
સં ઘોષઃ શૃણ્વે ઽવમૈર્ અમિત્રૈર્ જહી ન્ય્ એષ્વ્ અશનિં તપિષ્ઠામ્ ।
વૃશ્ચેમ્ અધસ્તાદ્ વિ રુજા સહસ્વ જહિ રક્ષો મઘવન્ રન્ધયસ્વ ॥
ઉદ્ વૃહ રક્ષઃ સહમૂલમ્ ઇન્દ્ર વૃશ્ચા મધ્યમ્ પ્રત્ય્ અગ્રં શૃણીહિ ।
આ કીવતઃ સલલૂકં ચકર્થ બ્રહ્મદ્વિષે તપુષિં હેતિમ્ અસ્ય ॥
સ્વસ્તયે વાજિભિશ્ ચ પ્રણેતઃ સં યન્ મહીર્ ઇષ આસત્સિ પૂર્વીઃ ।
રાયો વન્તારો બૃહતઃ સ્યામાસ્મે અસ્તુ ભગ ઇન્દ્ર પ્રજાવાન્ ॥
આ નો ભર ભગમ્ ઇન્દ્ર દ્યુમન્તં નિ તે દેષ્ણસ્ય ધીમહિ પ્રરેકે ।
ઊર્વ ઇવ પપ્રથે કામો અસ્મે તમ્ આ પૃણ વસુપતે વસૂનામ્ ॥
ઇમં કામમ્ મન્દયા ગોભિર્ અશ્વૈશ્ ચન્દ્રવતા રાધસા પપ્રથશ્ ચ ।
સ્વર્યવો મતિભિસ્ તુભ્યં વિપ્રા ઇન્દ્રાય વાહઃ કુશિકાસો અક્રન્ ॥
આ નો ગોત્રા દર્દૃહિ ગોપતે ગાઃ સમ્ અસ્મભ્યં સનયો યન્તુ વાજાઃ ।
દિવક્ષા અસિ વૃષભ સત્યશુષ્મો ઽસ્મભ્યં સુ મઘવન્ બોધિ ગોદાઃ ॥
શુનં હુવેમ મઘવાનમ્ ઇન્દ્રમ્ અસ્મિન્ ભરે નૃતમં વાજસાતૌ ।
શૃણ્વન્તમ્ ઉગ્રમ્ ઊતયે સમત્સુ ઘ્નન્તં વૃત્રાણિ સંજિતં ધનાનામ્ ॥
મૂળ પાઠ: Ṛgveda-Saṃhitā · Edition: Theodor Aufrecht Die Hymnen des Rigveda. Mandala I-VI Bonn Mareus Theodor Aufrecht Die Hymnen des Rigveda. Mandala VII-X Bonn Mareus · Data entry Barend A. Van Nooten Gary B. Holland · GRETIL (Göttingen) · CC BY-NC-SA 4.0