ઋગ્વેદ · અધ્યાય 3.027

પ્ર વો વાજા અભિદ્યવો હવિષ્મન્તો ઘૃતાચ્યા ।
દેવાઞ્ જિગાતિ સુમ્નયુઃ ॥

ઈળે અગ્નિં વિપશ્ચિતં ગિરા યજ્ઞસ્ય સાધનમ્ ।
શ્રુષ્ટીવાનં ધિતાવાનમ્ ॥

અગ્ને શકેમ તે વયં યમં દેવસ્ય વાજિનઃ ।
અતિ દ્વેષાંસિ તરેમ ॥

સમિધ્યમાનો અધ્વરે3 ઽગ્નિઃ પાવક ઈડ્યઃ ।
શોચિષ્કેશસ્ તમ્ ઈમહે ॥

પૃથુપાજા અમર્ત્યો ઘૃતનિર્ણિક્ સ્વાહુતઃ ।
અગ્નિર્ યજ્ઞસ્ય હવ્યવાટ્ ॥

તં સબાધો યતસ્રુચ ઇત્થા ધિયા યજ્ઞવન્તઃ ।
આ ચક્રુર્ અગ્નિમ્ ઊતયે ॥

હોતા દેવો અમર્ત્યઃ પુરસ્તાદ્ એતિ માયયા ।
વિદથાનિ પ્રચોદયન્ ॥

વાજી વાજેષુ ધીયતે ઽધ્વરેષુ પ્ર ણીયતે ।
વિપ્રો યજ્ઞસ્ય સાધનઃ ॥

ધિયા ચક્રે વરેણ્યો ભૂતાનાં ગર્ભમ્ આ દધે ।
દક્ષસ્ય પિતરં તના ॥

નિ ત્વા દધે વરેણ્યં દક્ષસ્યેળા સહસ્કૃત ।
અગ્ને સુદીતિમ્ ઉશિજમ્ ॥

અગ્નિં યન્તુરમ્ અપ્તુરમ્ ઋતસ્ય યોગે વનુષઃ ।
વિપ્રા વાજૈઃ સમ્ ઇન્ધતે ॥

ઊર્જો નપાતમ્ અધ્વરે દીદિવાંસમ્ ઉપ દ્યવિ ।
અગ્નિમ્ ઈળે કવિક્રતુમ્ ॥

ઈળેન્યો નમસ્યસ્ તિરસ્ તમાંસિ દર્શતઃ ।
સમ્ અગ્નિર્ ઇધ્યતે વૃષા ॥

વૃષો અગ્નિઃ સમ્ ઇધ્યતે ઽશ્વો ન દેવવાહનઃ ।
તં હવિષ્મન્ત ઈળતે ॥

વૃષણં ત્વા વયં વૃષન્ વૃષણઃ સમ્ ઇધીમહિ ।
અગ્ને દીદ્યતમ્ બૃહત્ ॥