ઋગ્વેદ · અધ્યાય 3.010

ત્વામ્ અગ્ને મનીષિણઃ સમ્રાજં ચર્ષણીનામ્ ।
દેવમ્ મર્તાસ ઇન્ધતે સમ્ અધ્વરે ॥

ત્વાં યજ્ઞેષ્વ્ ઋત્વિજમ્ અગ્ને હોતારમ્ ઈળતે ।
ગોપા ઋતસ્ય દીદિહિ સ્વે દમે ॥

સ ઘા યસ્ તે દદાશતિ સમિધા જાતવેદસે ।
સો અગ્ને ધત્તે સુવીર્યં સ પુષ્યતિ ॥

સ કેતુર્ અધ્વરાણામ્ અગ્નિર્ દેવેભિર્ આ ગમત્ ।
અઞ્જાનઃ સપ્ત હોતૃભિર્ હવિષ્મતે ॥

પ્ર હોત્રે પૂર્વ્યં વચો ઽગ્નયે ભરતા બૃહત્ ।
વિપાં જ્યોતીંષિ બિભ્રતે ન વેધસે ॥

અગ્નિં વર્ધન્તુ નો ગિરો યતો જાયત ઉક્થ્યઃ ।
મહે વાજાય દ્રવિણાય દર્શતઃ ॥

અગ્ને યજિષ્ઠો અધ્વરે દેવાન્ દેવયતે યજ ।
હોતા મન્દ્રો વિ રાજસ્ય્ અતિ સ્રિધઃ ॥

સ નઃ પાવક દીદિહિ દ્યુમદ્ અસ્મે સુવીર્યમ્ ।
ભવા સ્તોતૃભ્યો અન્તમઃ સ્વસ્તયે ॥

તં ત્વા વિપ્રા વિપન્યવો જાગૃવાંસઃ સમ્ ઇન્ધતે ।
હવ્યવાહમ્ અમર્ત્યં સહોવૃધમ્ ॥