ઋગ્વેદ · અધ્યાય 3.008

અઞ્જન્તિ ત્વામ્ અધ્વરે દેવયન્તો વનસ્પતે મધુના દૈવ્યેન ।
યદ્ ઊર્ધ્વસ્ તિષ્ઠા દ્રવિણેહ ધત્તાદ્ યદ્ વા ક્ષયો માતુર્ અસ્યા ઉપસ્થે ॥

સમિદ્ધસ્ય શ્રયમાણઃ પુરસ્તાદ્ બ્રહ્મ વન્વાનો અજરં સુવીરમ્ ।
આરે અસ્મદ્ અમતિમ્ બાધમાન ઉચ્ છ્રયસ્વ મહતે સૌભગાય ॥

ઉચ્ છ્રયસ્વ વનસ્પતે વર્ષ્મન્ પૃથિવ્યા અધિ ।
સુમિતી મીયમાનો વર્ચો ધા યજ્ઞવાહસે ॥

યુવા સુવાસાઃ પરિવીત આગાત્ સ ઉ શ્રેયાન્ ભવતિ જાયમાનઃ ।
તં ધીરાસઃ કવય ઉન્ નયન્તિ સ્વાધ્યો3 મનસા દેવયન્તઃ ॥

જાતો જાયતે સુદિનત્વે અહ્નાં સમર્ય આ વિદથે વર્ધમાનઃ ।
પુનન્તિ ધીરા અપસો મનીષા દેવયા વિપ્ર ઉદ્ ઇયર્તિ વાચમ્ ॥

યાન્ વો નરો દેવયન્તો નિમિમ્યુર્ વનસ્પતે સ્વધિતિર્ વા તતક્ષ ।
તે દેવાસઃ સ્વરવસ્ તસ્થિવાંસઃ પ્રજાવદ્ અસ્મે દિધિષન્તુ રત્નમ્ ॥

યે વૃક્ણાસો અધિ ક્ષમિ નિમિતાસો યતસ્રુચઃ ।
તે નો વ્યન્તુ વાર્યં દેવત્રા ક્ષેત્રસાધસઃ ॥

આદિત્યા રુદ્રા વસવઃ સુનીથા દ્યાવાક્ષામા પૃથિવી અન્તરિક્ષમ્ ।
સજોષસો યજ્ઞમ્ અવન્તુ દેવા ઊર્ધ્વં કૃણ્વન્ત્વ્ અધ્વરસ્ય કેતુમ્ ॥

હંસા ઇવ શ્રેણિશો યતાનાઃ શુક્રા વસાનાઃ સ્વરવો ન આગુઃ ।
ઉન્નીયમાનાઃ કવિભિઃ પુરસ્તાદ્ દેવા દેવાનામ્ અપિ યન્તિ પાથઃ ॥

શૃઙ્ગાણીવેચ્ છૃઙ્ગિણાં સં દદૃશ્રે ચષાલવન્તઃ સ્વરવઃ પૃથિવ્યામ્ ।
વાઘદ્ભિર્ વા વિહવે શ્રોષમાણા અસ્માઁ અવન્તુ પૃતનાજ્યેષુ ॥

વનસ્પતે શતવલ્શો વિ રોહ સહસ્રવલ્શા વિ વયં રુહેમ ।
યં ત્વામ્ અયં સ્વધિતિસ્ તેજમાનઃ પ્રણિનાય મહતે સૌભગાય ॥