ઋગ્વેદ · અધ્યાય 3.007

પ્ર ય આરુઃ શિતિપૃષ્ઠસ્ય ધાસેર્ આ માતરા વિવિશુઃ સપ્ત વાણીઃ ।
પરિક્ષિતા પિતરા સં ચરેતે પ્ર સર્સ્રાતે દીર્ઘમ્ આયુઃ પ્રયક્ષે ॥

દિવક્ષસો ધેનવો વૃષ્ણો અશ્વા દેવીર્ આ તસ્થૌ મધુમદ્ વહન્તીઃ ।
ઋતસ્ય ત્વા સદસિ ક્ષેમયન્તમ્ પર્ય્ એકા ચરતિ વર્તનિં ગૌઃ ॥

આ સીમ્ અરોહત્ સુયમા ભવન્તીઃ પતિશ્ ચિકિત્વાન્ રયિવિદ્ રયીણામ્ ।
પ્ર નીલપૃષ્ઠો અતસસ્ય ધાસેસ્ તા અવાસયત્ પુરુધપ્રતીકઃ ॥

મહિ ત્વાષ્ટ્રમ્ ઊર્જયન્તીર્ અજુર્યં સ્તભૂયમાનં વહતો વહન્તિ ।
વ્ય્ અઙ્ગેભિર્ દિદ્યુતાનઃ સધસ્થ એકામ્ ઇવ રોદસી આ વિવેશ ॥

જાનન્તિ વૃષ્ણો અરુષસ્ય શેવમ્ ઉત બ્રધ્નસ્ય શાસને રણન્તિ ।
દિવોરુચઃ સુરુચો રોચમાના ઇળા યેષાં ગણ્યા માહિના ગીઃ ॥

ઉતો પિતૃભ્યામ્ પ્રવિદાનુ ઘોષમ્ મહો મહદ્ભ્યામ્ અનયન્ત શૂષમ્ ।
ઉક્ષા હ યત્ર પરિ ધાનમ્ અક્તોર્ અનુ સ્વં ધામ જરિતુર્ વવક્ષ ॥

અધ્વર્યુભિઃ પઞ્ચભિઃ સપ્ત વિપ્રાઃ પ્રિયં રક્ષન્તે નિહિતમ્ પદં વેઃ ।
પ્રાઞ્ચો મદન્ત્ય્ ઉક્ષણો અજુર્યા દેવા દેવાનામ્ અનુ હિ વ્રતા ગુઃ ॥

દૈવ્યા હોતારા પ્રથમા ન્ય્ ઋઞ્જે સપ્ત પૃક્ષાસઃ સ્વધયા મદન્તિ ।
ઋતં શંસન્ત ઋતમ્ ઇત્ ત આહુર્ અનુ વ્રતં વ્રતપા દીધ્યાનાઃ ॥

વૃષાયન્તે મહે અત્યાય પૂર્વીર્ વૃષ્ણે ચિત્રાય રશ્મયઃ સુયામાઃ ।
દેવ હોતર્ મન્દ્રતરશ્ ચિકિત્વાન્ મહો દેવાન્ રોદસી એહ વક્ષિ ॥

પૃક્ષપ્રયજો દ્રવિણઃ સુવાચઃ સુકેતવ ઉષસો રેવદ્ ઊષુઃ ।
ઉતો ચિદ્ અગ્ને મહિના પૃથિવ્યાઃ કૃતં ચિદ્ એનઃ સમ્ મહે દશસ્ય ॥

ઇળામ્ અગ્ને પુરુદંસં સનિં ગોઃ શશ્વત્તમં હવમાનાય સાધ ।
સ્યાન્ નઃ સૂનુસ્ તનયો વિજાવાગ્ને સા તે સુમતિર્ ભૂત્વ્ અસ્મે ॥