ઋગ્વેદ · અધ્યાય 3.006

પ્ર કારવો મનના વચ્યમાના દેવદ્રીચીં નયત દેવયન્તઃ ।
દક્ષિણાવાડ્ વાજિની પ્રાચ્ય્ એતિ હવિર્ ભરન્ત્ય્ અગ્નયે ઘૃતાચી ॥

આ રોદસી અપૃણા જાયમાન ઉત પ્ર રિક્થા અધ નુ પ્રયજ્યો ।
દિવશ્ ચિદ્ અગ્ને મહિના પૃથિવ્યા વચ્યન્તાં તે વહ્નયઃ સપ્તજિહ્વાઃ ॥

દ્યૌશ્ ચ ત્વા પૃથિવી યજ્ઞિયાસો નિ હોતારં સાદયન્તે દમાય ।
યદી વિશો માનુષીર્ દેવયન્તીઃ પ્રયસ્વતીર્ ઈળતે શુક્રમ્ અર્ચિઃ ॥

મહાન્ સધસ્થે ધ્રુવ આ નિષત્તો ઽન્તર્ દ્યાવા માહિને હર્યમાણઃ ।
આસ્ક્રે સપત્ની અજરે અમૃક્તે સબર્દુઘે ઉરુગાયસ્ય ધેનૂ ॥

વ્રતા તે અગ્ને મહતો મહાનિ તવ ક્રત્વા રોદસી આ તતન્થ ।
ત્વં દૂતો અભવો જાયમાનસ્ ત્વં નેતા વૃષભ ચર્ષણીનામ્ ॥

ઋતસ્ય વા કેશિના યોગ્યાભિર્ ઘૃતસ્નુવા રોહિતા ધુરિ ધિષ્વ ।
અથા વહ દેવાન્ દેવ વિશ્વાન્ સ્વધ્વરા કૃણુહિ જાતવેદઃ ॥

દિવશ્ ચિદ્ આ તે રુચયન્ત રોકા ઉષો વિભાતીર્ અનુ ભાસિ પૂર્વીઃ ।
અપો યદ્ અગ્ન ઉશધગ્ વનેષુ હોતુર્ મન્દ્રસ્ય પનયન્ત દેવાઃ ॥

ઉરૌ વા યે અન્તરિક્ષે મદન્તિ દિવો વા યે રોચને સન્તિ દેવાઃ ।
ઊમા વા યે સુહવાસો યજત્રા આયેમિરે રથ્યો અગ્ને અશ્વાઃ ॥

ઐભિર્ અગ્ને સરથં યાહ્ય્ અર્વાઙ્ નાનારથં વા વિભવો હ્ય્ અશ્વાઃ ।
પત્નીવતસ્ ત્રિંશતં ત્રીઁશ્ ચ દેવાન્ અનુષ્વધમ્ આ વહ માદયસ્વ ॥

સ હોતા યસ્ય રોદસી ચિદ્ ઉર્વી યજ્ઞં-યજ્ઞમ્ અભિ વૃધે ગૃણીતઃ ।
પ્રાચી અધ્વરેવ તસ્થતુઃ સુમેકે ઋતાવરી ઋતજાતસ્ય સત્યે ॥

ઇળામ્ અગ્ને પુરુદંસં સનિં ગોઃ શશ્વત્તમં હવમાનાય સાધ ।
સ્યાન્ નઃ સૂનુસ્ તનયો વિજાવાગ્ને સા તે સુમતિર્ ભૂત્વ્ અસ્મે ॥