ઋગ્વેદ · અધ્યાય 3.003

વૈશ્વાનરાય પૃથુપાજસે વિપો રત્ના વિધન્ત ધરુણેષુ ગાતવે ।
અગ્નિર્ હિ દેવાઁ અમૃતો દુવસ્યત્ય્ અથા ધર્માણિ સનતા ન દૂદુષત્ ॥

અન્તર્ દૂતો રોદસી દસ્મ ઈયતે હોતા નિષત્તો મનુષઃ પુરોહિતઃ ।
ક્ષયમ્ બૃહન્તમ્ પરિ ભૂષતિ દ્યુભિર્ દેવેભિર્ અગ્નિર્ ઇષિતો ધિયાવસુઃ ॥

કેતું યજ્ઞાનાં વિદથસ્ય સાધનં વિપ્રાસો અગ્નિમ્ મહયન્ત ચિત્તિભિઃ ।
અપાંસિ યસ્મિન્ન્ અધિ સંદધુર્ ગિરસ્ તસ્મિન્ સુમ્નાનિ યજમાન આ ચકે ॥

પિતા યજ્ઞાનામ્ અસુરો વિપશ્ચિતાં વિમાનમ્ અગ્નિર્ વયુનં ચ વાઘતામ્ ।
આ વિવેશ રોદસી ભૂરિવર્પસા પુરુપ્રિયો ભન્દતે ધામભિઃ કવિઃ ॥

ચન્દ્રમ્ અગ્નિં ચન્દ્રરથં હરિવ્રતં વૈશ્વાનરમ્ અપ્સુષદં સ્વર્વિદમ્ ।
વિગાહં તૂર્ણિં તવિષીભિર્ આવૃતમ્ ભૂર્ણિં દેવાસ ઇહ સુશ્રિયં દધુઃ ॥

અગ્નિર્ દેવેભિર્ મનુષશ્ ચ જન્તુભિસ્ તન્વાનો યજ્ઞમ્ પુરુપેશસં ધિયા ।
રથીર્ અન્તર્ ઈયતે સાધદિષ્ટિભિર્ જીરો દમૂના અભિશસ્તિચાતનઃ ॥

અગ્ને જરસ્વ સ્વપત્ય આયુન્ય્ ઊર્જા પિન્વસ્વ સમ્ ઇષો દિદીહિ નઃ ।
વયાંસિ જિન્વ બૃહતશ્ ચ જાગૃવ ઉશિગ્ દેવાનામ્ અસિ સુક્રતુર્ વિપામ્ ॥

વિશ્પતિં યહ્વમ્ અતિથિં નરઃ સદા યન્તારં ધીનામ્ ઉશિજં ચ વાઘતામ્ ।
અધ્વરાણાં ચેતનં જાતવેદસમ્ પ્ર શંસન્તિ નમસા જૂતિભિર્ વૃધે ॥

વિભાવા દેવઃ સુરણઃ પરિ ક્ષિતીર્ અગ્નિર્ બભૂવ શવસા સુમદ્રથઃ ।
તસ્ય વ્રતાનિ ભૂરિપોષિણો વયમ્ ઉપ ભૂષેમ દમ આ સુવૃક્તિભિઃ ॥

વૈશ્વાનર તવ ધામાન્ય્ આ ચકે યેભિઃ સ્વર્વિદ્ અભવો વિચક્ષણ ।
જાત આપૃણો ભુવનાનિ રોદસી અગ્ને તા વિશ્વા પરિભૂર્ અસિ ત્મના ॥

વૈશ્વાનરસ્ય દંસનાભ્યો બૃહદ્ અરિણાદ્ એકઃ સ્વપસ્યયા કવિઃ ।
ઉભા પિતરા મહયન્ન્ અજાયતાગ્નિર્ દ્યાવાપૃથિવી ભૂરિરેતસા ॥