ઋગ્વેદ · અધ્યાય 2.035

ઉપેમ્ અસૃક્ષિ વાજયુર્ વચસ્યાં ચનો દધીત નાદ્યો ગિરો મે ।
અપાં નપાદ્ આશુહેમા કુવિત્ સ સુપેશસસ્ કરતિ જોષિષદ્ ધિ ॥

ઇમં સ્વ્ અસ્મૈ હૃદ આ સુતષ્ટમ્ મન્ત્રં વોચેમ કુવિદ્ અસ્ય વેદત્ ।
અપાં નપાદ્ અસુર્યસ્ય મહ્ના વિશ્વાન્ય્ અર્યો ભુવના જજાન ॥

સમ્ અન્યા યન્ત્ય્ ઉપ યન્ત્ય્ અન્યાઃ સમાનમ્ ઊર્વં નદ્યઃ પૃણન્તિ ।
તમ્ ઊ શુચિં શુચયો દીદિવાંસમ્ અપાં નપાતમ્ પરિ તસ્થુર્ આપઃ ॥

તમ્ અસ્મેરા યુવતયો યુવાનમ્ મર્મૃજ્યમાનાઃ પરિ યન્ત્ય્ આપઃ ।
સ શુક્રેભિઃ શિક્વભી રેવદ્ અસ્મે દીદાયાનિધ્મો ઘૃતનિર્ણિગ્ અપ્સુ ॥

અસ્મૈ તિસ્રો અવ્યથ્યાય નારીર્ દેવાય દેવીર્ દિધિષન્ત્ય્ અન્નમ્ ।
કૃતા ઇવોપ હિ પ્રસર્સ્રે અપ્સુ સ પીયૂષં ધયતિ પૂર્વસૂનામ્ ॥

અશ્વસ્યાત્ર જનિમાસ્ય ચ સ્વર્ દ્રુહો રિષઃ સમ્પૃચઃ પાહિ સૂરીન્ ।
આમાસુ પૂર્ષુ પરો અપ્રમૃષ્યં નારાતયો વિ નશન્ નાનૃતાનિ ॥

સ્વ આ દમે સુદુઘા યસ્ય ધેનુઃ સ્વધામ્ પીપાય સુભ્વ્ અન્નમ્ અત્તિ ।
સો અપાં નપાદ્ ઊર્જયન્ન્ અપ્સ્વ્ અ1ન્તર્ વસુદેયાય વિધતે વિ ભાતિ ॥

યો અપ્સ્વ્ આ શુચિના દૈવ્યેન ઋતાવાજસ્ર ઉર્વિયા વિભાતિ ।
વયા ઇદ્ અન્યા ભુવનાન્ય્ અસ્ય પ્ર જાયન્તે વીરુધશ્ ચ પ્રજાભિઃ ॥

અપાં નપાદ્ આ હ્ય્ અસ્થાદ્ ઉપસ્થં જિહ્માનામ્ ઊર્ધ્વો વિદ્યુતં વસાનઃ ।
તસ્ય જ્યેષ્ઠમ્ મહિમાનં વહન્તીર્ હિરણ્યવર્ણાઃ પરિ યન્તિ યહ્વીઃ ॥

હિરણ્યરૂપઃ સ હિરણ્યસંદૃગ્ અપાં નપાત્ સેદ્ ઉ હિરણ્યવર્ણઃ ।
હિરણ્યયાત્ પરિ યોનેર્ નિષદ્યા હિરણ્યદા દદત્ય્ અન્નમ્ અસ્મૈ ॥

તદ્ અસ્યાનીકમ્ ઉત ચારુ નામાપીચ્યં વર્ધતે નપ્તુર્ અપામ્ ।
યમ્ ઇન્ધતે યુવતયઃ સમ્ ઇત્થા હિરણ્યવર્ણં ઘૃતમ્ અન્નમ્ અસ્ય ॥

અસ્મૈ બહૂનામ્ અવમાય સખ્યે યજ્ઞૈર્ વિધેમ નમસા હવિર્ભિઃ ।
સં સાનુ માર્જ્મિ દિધિષામિ બિલ્મૈર્ દધામ્ય્ અન્નૈઃ પરિ વન્દ ઋગ્ભિઃ ॥

સ ઈં વૃષાજનયત્ તાસુ ગર્ભં સ ઈં શિશુર્ ધયતિ તં રિહન્તિ ।
સો અપાં નપાદ્ અનભિમ્લાતવર્ણો ઽન્યસ્યેવેહ તન્વા વિવેષ ॥

અસ્મિન્ પદે પરમે તસ્થિવાંસમ્ અધ્વસ્મભિર્ વિશ્વહા દીદિવાંસમ્ ।
આપો નપ્ત્રે ઘૃતમ્ અન્નં વહન્તીઃ સ્વયમ્ અત્કૈઃ પરિ દીયન્તિ યહ્વીઃ ॥

અયાંસમ્ અગ્ને સુક્ષિતિં જનાયાયાંસમ્ ઉ મઘવદ્ભ્યઃ સુવૃક્તિમ્ ।
વિશ્વં તદ્ ભદ્રં યદ્ અવન્તિ દેવા બૃહદ્ વદેમ વિદથે સુવીરાઃ ॥