ઋગ્વેદ · અધ્યાય 2.034

ધારાવરા મરુતો ધૃષ્ણ્વોજસો મૃગા ન ભીમાસ્ તવિષીભિર્ અર્ચિનઃ ।
અગ્નયો ન શુશુચાના ઋજીષિણો ભૃમિં ધમન્તો અપ ગા અવૃણ્વત ॥

દ્યાવો ન સ્તૃભિશ્ ચિતયન્ત ખાદિનો વ્ય્ અ1ભ્રિયા ન દ્યુતયન્ત વૃષ્ટયઃ ।
રુદ્રો યદ્ વો મરુતો રુક્મવક્ષસો વૃષાજનિ પૃશ્ન્યાઃ શુક્ર ઊધનિ ॥

ઉક્ષન્તે અશ્વાઁ અત્યાઁ ઇવાજિષુ નદસ્ય કર્ણૈસ્ તુરયન્ત આશુભિઃ ।
હિરણ્યશિપ્રા મરુતો દવિધ્વતઃ પૃક્ષં યાથ પૃષતીભિઃ સમન્યવઃ ॥

પૃક્ષે તા વિશ્વા ભુવના વવક્ષિરે મિત્રાય વા સદમ્ આ જીરદાનવઃ ।
પૃષદશ્વાસો અનવભ્રરાધસ ઋજિપ્યાસો ન વયુનેષુ ધૂર્ષદઃ ॥

ઇન્ધન્વભિર્ ધેનુભી રપ્શદૂધભિર્ અધ્વસ્મભિઃ પથિભિર્ ભ્રાજદૃષ્ટયઃ ।
આ હંસાસો ન સ્વસરાણિ ગન્તન મધોર્ મદાય મરુતઃ સમન્યવઃ ॥

આ નો બ્રહ્માણિ મરુતઃ સમન્યવો નરાં ન શંસઃ સવનાનિ ગન્તન ।
અશ્વામ્ ઇવ પિપ્યત ધેનુમ્ ઊધનિ કર્તા ધિયં જરિત્રે વાજપેશસમ્ ॥

તં નો દાત મરુતો વાજિનં રથ આપાનમ્ બ્રહ્મ ચિતયદ્ દિવે-દિવે ।
ઇષં સ્તોતૃભ્યો વૃજનેષુ કારવે સનિમ્ મેધામ્ અરિષ્ટં દુષ્ટરં સહઃ ॥

યદ્ યુઞ્જતે મરુતો રુક્મવક્ષસો ઽશ્વાન્ રથેષુ ભગ આ સુદાનવઃ ।
ધેનુર્ ન શિશ્વે સ્વસરેષુ પિન્વતે જનાય રાતહવિષે મહીમ્ ઇષમ્ ॥

યો નો મરુતો વૃકતાતિ મર્ત્યો રિપુર્ દધે વસવો રક્ષતા રિષઃ ।
વર્તયત તપુષા ચક્રિયાભિ તમ્ અવ રુદ્રા અશસો હન્તના વધઃ ॥

ચિત્રં તદ્ વો મરુતો યામ ચેકિતે પૃશ્ન્યા યદ્ ઊધર્ અપ્ય્ આપયો દુહુઃ ।
યદ્ વા નિદે નવમાનસ્ય રુદ્રિયાસ્ ત્રિતં જરાય જુરતામ્ અદાભ્યાઃ ॥

તાન્ વો મહો મરુત એવયાવ્નો વિષ્ણોર્ એષસ્ય પ્રભૃથે હવામહે ।
હિરણ્યવર્ણાન્ કકુહાન્ યતસ્રુચો બ્રહ્મણ્યન્તઃ શંસ્યં રાધ ઈમહે ॥

તે દશગ્વાઃ પ્રથમા યજ્ઞમ્ ઊહિરે તે નો હિન્વન્તૂષસો વ્યુષ્ટિષુ ।
ઉષા ન રામીર્ અરુણૈર્ અપોર્ણુતે મહો જ્યોતિષા શુચતા ગોઅર્ણસા ॥

તે ક્ષોણીભિર્ અરુણેભિર્ નાઞ્જિભી રુદ્રા ઋતસ્ય સદનેષુ વાવૃધુઃ ।
નિમેઘમાના અત્યેન પાજસા સુશ્ચન્દ્રં વર્ણં દધિરે સુપેશસમ્ ॥

તાઁ ઇયાનો મહિ વરૂથમ્ ઊતય ઉપ ઘેદ્ એના નમસા ગૃણીમસિ ।
ત્રિતો ન યાન્ પઞ્ચ હોતૄન્ અભિષ્ટય આવવર્તદ્ અવરાઞ્ ચક્રિયાવસે ॥

યયા રધ્રમ્ પારયથાત્ય્ અંહો યયા નિદો મુઞ્ચથ વન્દિતારમ્ ।
અર્વાચી સા મરુતો યા વ ઊતિર્ ઓ ષુ વાશ્રેવ સુમતિર્ જિગાતુ ॥