ઋગ્વેદ · અધ્યાય 2.024

સેમામ્ અવિડ્ઢિ પ્રભૃતિં ય ઈશિષે ઽયા વિધેમ નવયા મહા ગિરા ।
યથા નો મીઢ્વાન્ સ્તવતે સખા તવ બૃહસ્પતે સીષધઃ સોત નો મતિમ્ ॥

યો નન્ત્વાન્ય્ અનમન્ ન્ય્ ઓજસોતાદર્દર્ મન્યુના શમ્બરાણિ વિ ।
પ્રાચ્યાવયદ્ અચ્યુતા બ્રહ્મણસ્ પતિર્ આ ચાવિશદ્ વસુમન્તં વિ પર્વતમ્ ॥

તદ્ દેવાનાં દેવતમાય કર્ત્વમ્ અશ્રથ્નન્ દૃળ્હાવ્રદન્ત વીળિતા ।
ઉદ્ ગા આજદ્ અભિનદ્ બ્રહ્મણા વલમ્ અગૂહત્ તમો વ્ય્ અચક્ષયત્ સ્વઃ ॥

અશ્માસ્યમ્ અવતમ્ બ્રહ્મણસ્ પતિર્ મધુધારમ્ અભિ યમ્ ઓજસાતૃણત્ ।
તમ્ એવ વિશ્વે પપિરે સ્વર્દૃશો બહુ સાકં સિસિચુર્ ઉત્સમ્ ઉદ્રિણમ્ ॥

સના તા કા ચિદ્ ભુવના ભવીત્વા માદ્ભિઃ શરદ્ભિર્ દુરો વરન્ત વઃ ।
અયતન્તા ચરતો અન્યદ્-અન્યદ્ ઇદ્ યા ચકાર વયુના બ્રહ્મણસ્ પતિઃ ॥

અભિનક્ષન્તો અભિ યે તમ્ આનશુર્ નિધિમ્ પણીનામ્ પરમં ગુહા હિતમ્ ।
તે વિદ્વાંસઃ પ્રતિચક્ષ્યાનૃતા પુનર્ યત ઉ આયન્ તદ્ ઉદ્ ઈયુર્ આવિશમ્ ॥

ઋતાવાનઃ પ્રતિચક્ષ્યાનૃતા પુનર્ આત આ તસ્થુઃ કવયો મહસ્ પથઃ ।
તે બાહુભ્યાં ધમિતમ્ અગ્નિમ્ અશ્મનિ નકિઃ ષો અસ્ત્ય્ અરણો જહુર્ હિ તમ્ ॥

ઋતજ્યેન ક્ષિપ્રેણ બ્રહ્મણસ્ પતિર્ યત્ર વષ્ટિ પ્ર તદ્ અશ્નોતિ ધન્વના ।
તસ્ય સાધ્વીર્ ઇષવો યાભિર્ અસ્યતિ નૃચક્ષસો દૃશયે કર્ણયોનયઃ ॥

સ સંનયઃ સ વિનયઃ પુરોહિતઃ સ સુષ્ટુતઃ સ યુધિ બ્રહ્મણસ્ પતિઃ ।
ચાક્ષ્મો યદ્ વાજમ્ ભરતે મતી ધનાદ્ ઇત્ સૂર્યસ્ તપતિ તપ્યતુર્ વૃથા ॥

વિભુ પ્રભુ પ્રથમમ્ મેહનાવતો બૃહસ્પતેઃ સુવિદત્રાણિ રાધ્યા ।
ઇમા સાતાનિ વેન્યસ્ય વાજિનો યેન જના ઉભયે ભુઞ્જતે વિશઃ ॥

યો ઽવરે વૃજને વિશ્વથા વિભુર્ મહામ્ ઉ રણ્વઃ શવસા વવક્ષિથ ।
સ દેવો દેવાન્ પ્રતિ પપ્રથે પૃથુ વિશ્વેદ્ ઉ તા પરિભૂર્ બ્રહ્મણસ્ પતિઃ ॥

વિશ્વં સત્યમ્ મઘવાના યુવોર્ ઇદ્ આપશ્ ચન પ્ર મિનન્તિ વ્રતં વામ્ ।
અચ્છેન્દ્રાબ્રહ્મણસ્પતી હવિર્ નો ઽન્નં યુજેવ વાજિના જિગાતમ્ ॥

ઉતાશિષ્ઠા અનુ શૃણ્વન્તિ વહ્નયઃ સભેયો વિપ્રો ભરતે મતી ધના ।
વીળુદ્વેષા અનુ વશ ઋણમ્ આદદિઃ સ હ વાજી સમિથે બ્રહ્મણસ્ પતિઃ ॥

બ્રહ્મણસ્ પતેર્ અભવદ્ યથાવશં સત્યો મન્યુર્ મહિ કર્મા કરિષ્યતઃ ।
યો ગા ઉદાજત્ સ દિવે વિ ચાભજન્ મહીવ રીતિઃ શવસાસરત્ પૃથક્ ॥

બ્રહ્મણસ્ પતે સુયમસ્ય વિશ્વહા રાયઃ સ્યામ રથ્યો3 વયસ્વતઃ ।
વીરેષુ વીરાઁ ઉપ પૃઙ્ધિ નસ્ ત્વં યદ્ ઈશાનો બ્રહ્મણા વેષિ મે હવમ્ ॥

બ્રહ્મણસ્ પતે ત્વમ્ અસ્ય યન્તા સૂક્તસ્ય બોધિ તનયં ચ જિન્વ ।
વિશ્વં તદ્ ભદ્રં યદ્ અવન્તિ દેવા બૃહદ્ વદેમ વિદથે સુવીરાઃ ॥