ઋગ્વેદ · અધ્યાય 2.022

ત્રિકદ્રુકેષુ મહિષો યવાશિરં તુવિશુષ્મસ્ તૃપત્ સોમમ્ અપિબદ્ વિષ્ણુના સુતં યથાવશત્ ।
સ ઈમ્ મમાદ મહિ કર્મ કર્તવે મહામ્ ઉરું સૈનં સશ્ચદ્ દેવો દેવં સત્યમ્ ઇન્દ્રં સત્ય ઇન્દુઃ ॥

અધ ત્વિષીમાઁ અભ્ય્ ઓજસા ક્રિવિં યુધાભવદ્ આ રોદસી અપૃણદ્ અસ્ય મજ્મના પ્ર વાવૃધે ।
અધત્તાન્યં જઠરે પ્રેમ્ અરિચ્યત સૈનં સશ્ચદ્ દેવો દેવં સત્યમ્ ઇન્દ્રં સત્ય ઇન્દુઃ ॥

સાકં જાતઃ ક્રતુના સાકમ્ ઓજસા વવક્ષિથ સાકં વૃદ્ધો વીર્યૈઃ સાસહિર્ મૃધો વિચર્ષણિઃ ।
દાતા રાધઃ સ્તુવતે કામ્યં વસુ સૈનં સશ્ચદ્ દેવો દેવં સત્યમ્ ઇન્દ્રં સત્ય ઇન્દુઃ ॥

તવ ત્યન્ નર્યં નૃતો ઽપ ઇન્દ્ર પ્રથમમ્ પૂર્વ્યં દિવિ પ્રવાચ્યં કૃતમ્ ।
યદ્ દેવસ્ય શવસા પ્રારિણા અસું રિણન્ન્ અપઃ ।
ભુવદ્ વિશ્વમ્ અભ્ય્ આદેવમ્ ઓજસા વિદાદ્ ઊર્જં શતક્રતુર્ વિદાદ્ ઇષમ્ ॥