ઋગ્વેદ · અધ્યાય 2.021

વિશ્વજિતે ધનજિતે સ્વર્જિતે સત્રાજિતે નૃજિત ઉર્વરાજિતે ।
અશ્વજિતે ગોજિતે અબ્જિતે ભરેન્દ્રાય સોમં યજતાય હર્યતમ્ ॥

અભિભુવે ઽભિભઙ્ગાય વન્વતે ઽષાળ્હાય સહમાનાય વેધસે ।
તુવિગ્રયે વહ્નયે દુષ્ટરીતવે સત્રાસાહે નમ ઇન્દ્રાય વોચત ॥

સત્રાસાહો જનભક્ષો જનંસહશ્ ચ્યવનો યુધ્મો અનુ જોષમ્ ઉક્ષિતઃ ।
વૃતંચયઃ સહુરિર્ વિક્ષ્વ્ આરિત ઇન્દ્રસ્ય વોચમ્ પ્ર કૃતાનિ વીર્યા ॥

અનાનુદો વૃષભો દોધતો વધો ગમ્ભીર ઋષ્વો અસમષ્ટકાવ્યઃ ।
રધ્રચોદઃ શ્નથનો વીળિતસ્ પૃથુર્ ઇન્દ્રઃ સુયજ્ઞ ઉષસઃ સ્વર્ જનત્ ॥

યજ્ઞેન ગાતુમ્ અપ્તુરો વિવિદ્રિરે ધિયો હિન્વાના ઉશિજો મનીષિણઃ ।
અભિસ્વરા નિષદા ગા અવસ્યવ ઇન્દ્રે હિન્વાના દ્રવિણાન્ય્ આશત ॥

ઇન્દ્ર શ્રેષ્ઠાનિ દ્રવિણાનિ ધેહિ ચિત્તિં દક્ષસ્ય સુભગત્વમ્ અસ્મે ।
પોષં રયીણામ્ અરિષ્ટિં તનૂનાં સ્વાદ્માનં વાચઃ સુદિનત્વમ્ અહ્નામ્ ॥