ઋગ્વેદ · અધ્યાય 2.020

વયં તે વય ઇન્દ્ર વિદ્ધિ ષુ ણઃ પ્ર ભરામહે વાજયુર્ ન રથમ્ ।
વિપન્યવો દીધ્યતો મનીષા સુમ્નમ્ ઇયક્ષન્તસ્ ત્વાવતો નૄન્ ॥

ત્વં ન ઇન્દ્ર ત્વાભિર્ ઊતી ત્વાયતો અભિષ્ટિપાસિ જનાન્ ।
ત્વમ્ ઇનો દાશુષો વરૂતેત્થાધીર્ અભિ યો નક્ષતિ ત્વા ॥

સ નો યુવેન્દ્રો જોહૂત્રઃ સખા શિવો નરામ્ અસ્તુ પાતા ।
યઃ શંસન્તં યઃ શશમાનમ્ ઊતી પચન્તં ચ સ્તુવન્તં ચ પ્રણેષત્ ॥

તમ્ ઉ સ્તુષ ઇન્દ્રં તં ગૃણીષે યસ્મિન્ પુરા વાવૃધુઃ શાશદુશ્ ચ ।
સ વસ્વઃ કામમ્ પીપરદ્ ઇયાનો બ્રહ્મણ્યતો નૂતનસ્યાયોઃ ॥

સો અઙ્ગિરસામ્ ઉચથા જુજુષ્વાન્ બ્રહ્મા તૂતોદ્ ઇન્દ્રો ગાતુમ્ ઇષ્ણન્ ।
મુષ્ણન્ન્ ઉષસઃ સૂર્યેણ સ્તવાન્ અશ્નસ્ય ચિચ્ છિશ્નથત્ પૂર્વ્યાણિ ॥

સ હ શ્રુત ઇન્દ્રો નામ દેવ ઊર્ધ્વો ભુવન્ મનુષે દસ્મતમઃ ।
અવ પ્રિયમ્ અર્શસાનસ્ય સાહ્વાઞ્ છિરો ભરદ્ દાસસ્ય સ્વધાવાન્ ॥

સ વૃત્રહેન્દ્રઃ કૃષ્ણયોનીઃ પુરંદરો દાસીર્ ઐરયદ્ વિ ।
અજનયન્ મનવે ક્ષામ્ અપશ્ ચ સત્રા શંસં યજમાનસ્ય તૂતોત્ ॥

તસ્મૈ તવસ્ય1મ્ અનુ દાયિ સત્રેન્દ્રાય દેવેભિર્ અર્ણસાતૌ ।
પ્રતિ યદ્ અસ્ય વજ્રમ્ બાહ્વોર્ ધુર્ હત્વી દસ્યૂન્ પુર આયસીર્ નિ તારીત્ ॥

નૂનં સા તે પ્રતિ વરં જરિત્રે દુહીયદ્ ઇન્દ્ર દક્ષિણા મઘોની ।
શિક્ષા સ્તોતૃભ્યો માતિ ધગ્ ભગો નો બૃહદ્ વદેમ વિદથે સુવીરાઃ ॥