ઋગ્વેદ · અધ્યાય 2.017

તદ્ અસ્મૈ નવ્યમ્ અઙ્ગિરસ્વદ્ અર્ચત શુષ્મા યદ્ અસ્ય પ્રત્નથોદીરતે ।
વિશ્વા યદ્ ગોત્રા સહસા પરીવૃતા મદે સોમસ્ય દૃંહિતાન્ય્ ઐરયત્ ॥

સ ભૂતુ યો હ પ્રથમાય ધાયસ ઓજો મિમાનો મહિમાનમ્ આતિરત્ ।
શૂરો યો યુત્સુ તન્વમ્ પરિવ્યત શીર્ષણિ દ્યામ્ મહિના પ્રત્ય્ અમુઞ્ચત ॥

અધાકૃણોઃ પ્રથમં વીર્યમ્ મહદ્ યદ્ અસ્યાગ્રે બ્રહ્મણા શુષ્મમ્ ઐરયઃ ।
રથેષ્ઠેન હર્યશ્વેન વિચ્યુતાઃ પ્ર જીરયઃ સિસ્રતે સધ્ર્ય1ક્ પૃથક્ ॥

અધા યો વિશ્વા ભુવનાભિ મજ્મનેશાનકૃત્ પ્રવયા અભ્ય્ અવર્ધત ।
આદ્ રોદસી જ્યોતિષા વહ્નિર્ આતનોત્ સીવ્યન્ તમાંસિ દુધિતા સમ્ અવ્યયત્ ॥

સ પ્રાચીનાન્ પર્વતાન્ દૃંહદ્ ઓજસાધરાચીનમ્ અકૃણોદ્ અપામ્ અપઃ ।
અધારયત્ પૃથિવીં વિશ્વધાયસમ્ અસ્તભ્નાન્ માયયા દ્યામ્ અવસ્રસઃ ॥

સાસ્મા અરમ્ બાહુભ્યાં યમ્ પિતાકૃણોદ્ વિશ્વસ્માદ્ આ જનુષો વેદસસ્ પરિ ।
યેના પૃથિવ્યાં નિ ક્રિવિં શયધ્યૈ વજ્રેણ હત્વ્ય્ અવૃણક્ તુવિષ્વણિઃ ॥

અમાજૂર્ ઇવ પિત્રોઃ સચા સતી સમાનાદ્ આ સદસસ્ ત્વામ્ ઇયે ભગમ્ ।
કૃધિ પ્રકેતમ્ ઉપ માસ્ય્ આ ભર દદ્ધિ ભાગં તન્વો3 યેન મામહઃ ॥

ભોજં ત્વામ્ ઇન્દ્ર વયં હુવેમ દદિષ્ ટ્વમ્ ઇન્દ્રાપાંસિ વાજાન્ ।
અવિડ્ઢીન્દ્ર ચિત્રયા ન ઊતી કૃધિ વૃષન્ન્ ઇન્દ્ર વસ્યસો નઃ ॥

નૂનં સા તે પ્રતિ વરં જરિત્રે દુહીયદ્ ઇન્દ્ર દક્ષિણા મઘોની ।
શિક્ષા સ્તોતૃભ્યો માતિ ધગ્ ભગો નો બૃહદ્ વદેમ વિદથે સુવીરાઃ ॥