ઋગ્વેદ · અધ્યાય 2.014

અધ્વર્યવો ભરતેન્દ્રાય સોમમ્ આમત્રેભિઃ સિઞ્ચતા મદ્યમ્ અન્ધઃ ।
કામી હિ વીરઃ સદમ્ અસ્ય પીતિં જુહોત વૃષ્ણે તદ્ ઇદ્ એષ વષ્ટિ ॥

અધ્વર્યવો યો અપો વવ્રિવાંસં વૃત્રં જઘાનાશન્યેવ વૃક્ષમ્ ।
તસ્મા એતમ્ ભરત તદ્વશાયઁ એષ ઇન્દ્રો અર્હતિ પીતિમ્ અસ્ય ॥

અધ્વર્યવો યો દૃભીકં જઘાન યો ગા ઉદાજદ્ અપ હિ વલં વઃ ।
તસ્મા એતમ્ અન્તરિક્ષે ન વાતમ્ ઇન્દ્રં સોમૈર્ ઓર્ણુત જૂર્ ન વસ્ત્રૈઃ ॥

અધ્વર્યવો ય ઉરણં જઘાન નવ ચખ્વાંસં નવતિં ચ બાહૂન્ ।
યો અર્બુદમ્ અવ નીચા બબાધે તમ્ ઇન્દ્રં સોમસ્ય ભૃથે હિનોત ॥

અધ્વર્યવો યઃ સ્વ્ અશ્નં જઘાન યઃ શુષ્ણમ્ અશુષં યો વ્યંસમ્ ।
યઃ પિપ્રું નમુચિં યો રુધિક્રાં તસ્મા ઇન્દ્રાયાન્ધસો જુહોત ॥

અધ્વર્યવો યઃ શતં શમ્બરસ્ય પુરો બિભેદાશ્મનેવ પૂર્વીઃ ।
યો વર્ચિનઃ શતમ્ ઇન્દ્રઃ સહસ્રમ્ અપાવપદ્ ભરતા સોમમ્ અસ્મૈ ॥

અધ્વર્યવો યઃ શતમ્ આ સહસ્રમ્ ભૂમ્યા ઉપસ્થે ઽવપજ્ જઘન્વાન્ ।
કુત્સસ્યાયોર્ અતિથિગ્વસ્ય વીરાન્ ન્ય્ આવૃણગ્ ભરતા સોમમ્ અસ્મૈ ॥

અધ્વર્યવો યન્ નરઃ કામયાધ્વે શ્રુષ્ટી વહન્તો નશથા તદ્ ઇન્દ્રે ।
ગભસ્તિપૂતમ્ ભરત શ્રુતાયેન્દ્રાય સોમં યજ્યવો જુહોત ॥

અધ્વર્યવઃ કર્તના શ્રુષ્ટિમ્ અસ્મૈ વને નિપૂતં વન ઉન્ નયધ્વમ્ ।
જુષાણો હસ્ત્યમ્ અભિ વાવશે વ ઇન્દ્રાય સોમમ્ મદિરં જુહોત ॥

અધ્વર્યવઃ પયસોધર્ યથા ગોઃ સોમેભિર્ ઈમ્ પૃણતા ભોજમ્ ઇન્દ્રમ્ ।
વેદાહમ્ અસ્ય નિભૃતમ્ મ એતદ્ દિત્સન્તમ્ ભૂયો યજતશ્ ચિકેત ॥

અધ્વર્યવો યો દિવ્યસ્ય વસ્વો યઃ પાર્થિવસ્ય ક્ષમ્યસ્ય રાજા ।
તમ્ ઊર્દરં ન પૃણતા યવેનેન્દ્રં સોમેભિસ્ તદ્ અપો વો અસ્તુ ॥

અસ્મભ્યં તદ્ વસો દાનાય રાધઃ સમ્ અર્થયસ્વ બહુ તે વસવ્યમ્ ।
ઇન્દ્ર યચ્ ચિત્રં શ્રવસ્યા અનુ દ્યૂન્ બૃહદ્ વદેમ વિદથે સુવીરાઃ ॥