ઋગ્વેદ · અધ્યાય 2.013

ઋતુર્ જનિત્રી તસ્યા અપસ્ પરિ મક્ષૂ જાત આવિશદ્ યાસુ વર્ધતે ।
તદ્ આહના અભવત્ પિપ્યુષી પયો ઽંશોઃ પીયૂષમ્ પ્રથમં તદ્ ઉક્થ્યમ્ ॥

સધ્રીમ્ આ યન્તિ પરિ બિભ્રતીઃ પયો વિશ્વપ્સ્ન્યાય પ્ર ભરન્ત ભોજનમ્ ।
સમાનો અધ્વા પ્રવતામ્ અનુષ્યદે યસ્ તાકૃણોઃ પ્રથમં સાસ્ય્ ઉક્થ્યઃ ॥

અન્વ્ એકો વદતિ યદ્ દદાતિ તદ્ રૂપા મિનન્ તદપા એક ઈયતે ।
વિશ્વા એકસ્ય વિનુદસ્ તિતિક્ષતે યસ્ તાકૃણોઃ પ્રથમં સાસ્ય્ ઉક્થ્યઃ ॥

પ્રજાભ્યઃ પુષ્ટિં વિભજન્ત આસતે રયિમ્ ઇવ પૃષ્ઠમ્ પ્રભવન્તમ્ આયતે ।
અસિન્વન્ દંષ્ટ્રૈઃ પિતુર્ અત્તિ ભોજનં યસ્ તાકૃણોઃ પ્રથમં સાસ્ય્ ઉક્થ્યઃ ॥

અધાકૃણોઃ પૃથિવીં સંદૃશે દિવે યો ધૌતીનામ્ અહિહન્ન્ આરિણક્ પથઃ ।
તં ત્વા સ્તોમેભિર્ ઉદભિર્ ન વાજિનં દેવં દેવા અજનન્ સાસ્ય્ ઉક્થ્યઃ ॥

યો ભોજનં ચ દયસે ચ વર્ધનમ્ આર્દ્રાદ્ આ શુષ્કમ્ મધુમદ્ દુદોહિથ ।
સ શેવધિં નિ દધિષે વિવસ્વતિ વિશ્વસ્યૈક ઈશિષે સાસ્ય્ ઉક્થ્યઃ ॥

યઃ પુષ્પિણીશ્ ચ પ્રસ્વશ્ ચ ધર્મણાધિ દાને વ્ય્ અ1વનીર્ અધારયઃ ।
યશ્ ચાસમા અજનો દિદ્યુતો દિવ ઉરુર્ ઊર્વાઁ અભિતઃ સાસ્ય્ ઉક્થ્યઃ ॥

યો નાર્મરં સહવસું નિહન્તવે પૃક્ષાય ચ દાસવેશાય ચાવહઃ ।
ઊર્જયન્ત્યા અપરિવિષ્ટમ્ આસ્યમ્ ઉતૈવાદ્ય પુરુકૃત્ સાસ્ય્ ઉક્થ્યઃ ॥

શતં વા યસ્ય દશ સાકમ્ આદ્ય એકસ્ય શ્રુષ્ટૌ યદ્ ધ ચોદમ્ આવિથ ।
અરજ્જૌ દસ્યૂન્ સમ્ ઉનબ્ દભીતયે સુપ્રાવ્યો અભવઃ સાસ્ય્ ઉક્થ્યઃ ॥

વિશ્વેદ્ અનુ રોધના અસ્ય પૌંસ્યં દદુર્ અસ્મૈ દધિરે કૃત્નવે ધનમ્ ।
ષળ્ અસ્તભ્ના વિષ્ટિરઃ પઞ્ચ સંદૃશઃ પરિ પરો અભવઃ સાસ્ય્ ઉક્થ્યઃ ॥

સુપ્રવાચનં તવ વીર વીર્ય1ં યદ્ એકેન ક્રતુના વિન્દસે વસુ ।
જાતૂષ્ઠિરસ્ય પ્ર વયઃ સહસ્વતો યા ચકર્થ સેન્દ્ર વિશ્વાસ્ય્ ઉક્થ્યઃ ॥

અરમયઃ સરપસસ્ તરાય કં તુર્વીતયે ચ વય્યાય ચ સ્રુતિમ્ ।
નીચા સન્તમ્ ઉદ્ અનયઃ પરાવૃજમ્ પ્રાન્ધં શ્રોણં શ્રવયન્ સાસ્ય્ ઉક્થ્યઃ ॥

અસ્મભ્યં તદ્ વસો દાનાય રાધઃ સમ્ અર્થયસ્વ બહુ તે વસવ્યમ્ ।
ઇન્દ્ર યચ્ ચિત્રં શ્રવસ્યા અનુ દ્યૂન્ બૃહદ્ વદેમ વિદથે સુવીરાઃ ॥