ઋગ્વેદ · અધ્યાય 2.005

હોતાજનિષ્ટ ચેતનઃ પિતા પિતૃભ્ય ઊતયે ।
પ્રયક્ષઞ્ જેન્યં વસુ શકેમ વાજિનો યમમ્ ॥

આ યસ્મિન્ સપ્ત રશ્મયસ્ તતા યજ્ઞસ્ય નેતરિ ।
મનુષ્વદ્ દૈવ્યમ્ અષ્ટમમ્ પોતા વિશ્વં તદ્ ઇન્વતિ ॥

દધન્વે વા યદ્ ઈમ્ અનુ વોચદ્ બ્રહ્માણિ વેર્ ઉ તત્ ।
પરિ વિશ્વાનિ કાવ્યા નેમિશ્ ચક્રમ્ ઇવાભવત્ ॥

સાકં હિ શુચિના શુચિઃ પ્રશાસ્તા ક્રતુનાજનિ ।
વિદ્વાઁ અસ્ય વ્રતા ધ્રુવા વયા ઇવાનુ રોહતે ॥

તા અસ્ય વર્ણમ્ આયુવો નેષ્ટુઃ સચન્ત ધેનવઃ ।
કુવિત્ તિસૃભ્ય આ વરં સ્વસારો યા ઇદં યયુઃ ॥

યદી માતુર્ ઉપ સ્વસા ઘૃતમ્ ભરન્ત્ય્ અસ્થિત ।
તાસામ્ અધ્વર્યુર્ આગતૌ યવો વૃષ્ટીવ મોદતે ॥

સ્વઃ સ્વાય ધાયસે કૃણુતામ્ ઋત્વિગ્ ઋત્વિજમ્ ।
સ્તોમં યજ્ઞં ચાદ્ અરં વનેમા રરિમા વયમ્ ॥

યથા વિદ્વાઁ અરં કરદ્ વિશ્વેભ્યો યજતેભ્યઃ ।
અયમ્ અગ્ને ત્વે અપિ યં યજ્ઞં ચકૃમા વયમ્ ॥