ઋગ્વેદ · અધ્યાય 2.004

હુવે વઃ સુદ્યોત્માનં સુવૃક્તિં વિશામ્ અગ્નિમ્ અતિથિં સુપ્રયસમ્ ।
મિત્ર ઇવ યો દિધિષાય્યો ભૂદ્ દેવ આદેવે જને જાતવેદાઃ ॥

ઇમં વિધન્તો અપાં સધસ્થે દ્વિતાદધુર્ ભૃગવો વિક્ષ્વ્ આ3યોઃ ।
એષ વિશ્વાન્ય્ અભ્ય્ અસ્તુ ભૂમા દેવાનામ્ અગ્નિર્ અરતિર્ જીરાશ્વઃ ॥

અગ્નિં દેવાસો માનુષીષુ વિક્ષુ પ્રિયં ધુઃ ક્ષેષ્યન્તો ન મિત્રમ્ ।
સ દીદયદ્ ઉશતીર્ ઊર્મ્યા આ દક્ષાય્યો યો દાસ્વતે દમ આ ॥

અસ્ય રણ્વા સ્વસ્યેવ પુષ્ટિઃ સંદૃષ્ટિર્ અસ્ય હિયાનસ્ય દક્ષોઃ ।
વિ યો ભરિભ્રદ્ ઓષધીષુ જિહ્વામ્ અત્યો ન રથ્યો દોધવીતિ વારાન્ ॥

આ યન્ મે અભ્વં વનદઃ પનન્તોશિગ્ભ્યો નામિમીત વર્ણમ્ ।
સ ચિત્રેણ ચિકિતે રંસુ ભાસા જુજુર્વાઁ યો મુહુર્ આ યુવા ભૂત્ ॥

આ યો વના તાતૃષાણો ન ભાતિ વાર્ ણ પથા રથ્યેવ સ્વાનીત્ ।
કૃષ્ણાધ્વા તપૂ રણ્વશ્ ચિકેત દ્યૌર્ ઇવ સ્મયમાનો નભોભિઃ ॥

સ યો વ્ય્ અસ્થાદ્ અભિ દક્ષદ્ ઉર્વીમ્ પશુર્ નૈતિ સ્વયુર્ અગોપાઃ ।
અગ્નિઃ શોચિષ્માઁ અતસાન્ય્ ઉષ્ણન્ કૃષ્ણવ્યથિર્ અસ્વદયન્ ન ભૂમ ॥

નૂ તે પૂર્વસ્યાવસો અધીતૌ તૃતીયે વિદથે મન્મ શંસિ ।
અસ્મે અગ્ને સંયદ્વીરમ્ બૃહન્તં ક્ષુમન્તં વાજં સ્વપત્યં રયિં દાઃ ॥

ત્વયા યથા ગૃત્સમદાસો અગ્ને ગુહા વન્વન્ત ઉપરાઁ અભિ ષ્યુઃ ।
સુવીરાસો અભિમાતિષાહઃ સ્મત્ સૂરિભ્યો ગૃણતે તદ્ વયો ધાઃ ॥