ઋગ્વેદ · અધ્યાય 10.144

અયં હિ તે અમર્ત્ય ઇન્દુર્ અત્યો ન પત્યતે ।
દક્ષો વિશ્વાયુર્ વેધસે ॥

અયમ્ અસ્માસુ કાવ્ય ઋભુર્ વજ્રો દાસ્વતે ।
અયમ્ બિભર્ત્ય્ ઊર્ધ્વકૃશનમ્ મદમ્ ઋભુર્ ન કૃત્વ્યમ્ મદમ્ ॥

ઘૃષુઃ શ્યેનાય કૃત્વન આસુ સ્વાસુ વંસગઃ ।
અવ દીધેદ્ અહીશુવઃ ॥

યં સુપર્ણઃ પરાવતઃ શ્યેનસ્ય પુત્ર આભરત્ ।
શતચક્રં યો3 ઽહ્યો વર્તનિઃ ॥

યં તે શ્યેનશ્ ચારુમ્ અવૃકમ્ પદાભરદ્ અરુણમ્ માનમ્ અન્ધસઃ ।
એના વયો વિ તાર્ય્ આયુર્ જીવસ એના જાગાર બન્ધુતા ॥

એવા તદ્ ઇન્દ્ર ઇન્દુના દેવેષુ ચિદ્ ધારયાતે મહિ ત્યજઃ ।
ક્રત્વા વયો વિ તાર્ય્ આયુઃ સુક્રતો ક્રત્વાયમ્ અસ્મદ્ આ સુતઃ ॥