ઋગ્વેદ · અધ્યાય 10.140

અગ્ને તવ શ્રવો વયો મહિ ભ્રાજન્તે અર્ચયો વિભાવસો ।
બૃહદ્ભાનો શવસા વાજમ્ ઉક્થ્ય1ં દધાસિ દાશુષે કવે ॥

પાવકવર્ચાઃ શુક્રવર્ચા અનૂનવર્ચા ઉદ્ ઇયર્ષિ ભાનુના ।
પુત્રો માતરા વિચરન્ન્ ઉપાવસિ પૃણક્ષિ રોદસી ઉભે ॥

ઊર્જો નપાજ્ જાતવેદઃ સુશસ્તિભિર્ મન્દસ્વ ધીતિભિર્ હિતઃ ।
ત્વે ઇષઃ સં દધુર્ ભૂરિવર્પસશ્ ચિત્રોતયો વામજાતાઃ ॥

ઇરજ્યન્ન્ અગ્ને પ્રથયસ્વ જન્તુભિર્ અસ્મે રાયો અમર્ત્ય ।
સ દર્શતસ્ય વપુષો વિ રાજસિ પૃણક્ષિ સાનસિં ક્રતુમ્ ॥

ઇષ્કર્તારમ્ અધ્વરસ્ય પ્રચેતસં ક્ષયન્તં રાધસો મહઃ ।
રાતિં વામસ્ય સુભગામ્ મહીમ્ ઇષં દધાસિ સાનસિં રયિમ્ ॥

ઋતાવાનમ્ મહિષં વિશ્વદર્શતમ્ અગ્નિં સુમ્નાય દધિરે પુરો જનાઃ ।
શ્રુત્કર્ણં સપ્રથસ્તમં ત્વા ગિરા દૈવ્યમ્ માનુષા યુગા ॥