ઋગ્વેદ · અધ્યાય 10.137

ઉત દેવા અવહિતં દેવા ઉન્ નયથા પુનઃ ।
ઉતાગશ્ ચક્રુષં દેવા દેવા જીવયથા પુનઃ ॥

દ્વાવ્ ઇમૌ વાતૌ વાત આ સિન્ધોર્ આ પરાવતઃ ।
દક્ષં તે અન્ય આ વાતુ પરાન્યો વાતુ યદ્ રપઃ ॥

આ વાત વાહિ ભેષજં વિ વાત વાહિ યદ્ રપઃ ।
ત્વં હિ વિશ્વભેષજો દેવાનાં દૂત ઈયસે ॥

આ ત્વાગમં શંતાતિભિર્ અથો અરિષ્ટતાતિભિઃ ।
દક્ષં તે ભદ્રમ્ આભાર્ષમ્ પરા યક્ષ્મં સુવામિ તે ॥

ત્રાયન્તામ્ ઇહ દેવાસ્ ત્રાયતામ્ મરુતાં ગણઃ ।
ત્રાયન્તાં વિશ્વા ભૂતાનિ યથાયમ્ અરપા અસત્ ॥

આપ ઇદ્ વા ઉ ભેષજીર્ આપો અમીવચાતનીઃ ।
આપઃ સર્વસ્ય ભેષજીસ્ તાસ્ તે કૃણ્વન્તુ ભેષજમ્ ॥

હસ્તાભ્યાં દશશાખાભ્યાં જિહ્વા વાચઃ પુરોગવી ।
અનામયિત્નુભ્યાં ત્વા તાભ્યાં ત્વોપ સ્પૃશામસિ ॥