ઋગ્વેદ · અધ્યાય 10.133

પ્રો ષ્વ્ અસ્મૈ પુરોરથમ્ ઇન્દ્રાય શૂષમ્ અર્ચત ।
અભીકે ચિદ્ ઉ લોકકૃત્ સંગે સમત્સુ વૃત્રહાસ્માકમ્ બોધિ ચોદિતા નભન્તામ્ અન્યકેષાં જ્યાકા અધિ ધન્વસુ ॥

ત્વં સિન્ધૂઁર્ અવાસૃજો ઽધરાચો અહન્ન્ અહિમ્ ।
અશત્રુર્ ઇન્દ્ર જજ્ઞિષે વિશ્વમ્ પુષ્યસિ વાર્યં તં ત્વા પરિ ષ્વજામહે નભન્તામ્ અન્યકેષાં જ્યાકા અધિ ધન્વસુ ॥

વિ ષુ વિશ્વા અરાતયો ઽર્યો નશન્ત નો ધિયઃ ।
અસ્તાસિ શત્રવે વધં યો ન ઇન્દ્ર જિઘાંસતિ યા તે રાતિર્ દદિર્ વસુ નભન્તામ્ અન્યકેષાં જ્યાકા અધિ ધન્વસુ ॥

યો ન ઇન્દ્રાભિતો જનો વૃકાયુર્ આદિદેશતિ ।
અધસ્પદં તમ્ ઈં કૃધિ વિબાધો અસિ સાસહિર્ નભન્તામ્ અન્યકેષાં જ્યાકા અધિ ધન્વસુ ॥

યો ન ઇન્દ્રાભિદાસતિ સનાભિર્ યશ્ ચ નિષ્ટ્યઃ ।
અવ તસ્ય બલં તિર મહીવ દ્યૌર્ અધ ત્મના નભન્તામ્ અન્યકેષાં જ્યાકા અધિ ધન્વસુ ॥

વયમ્ ઇન્દ્ર ત્વાયવઃ સખિત્વમ્ આ રભામહે ।
ઋતસ્ય નઃ પથા નયાતિ વિશ્વાનિ દુરિતા નભન્તામ્ અન્યકેષાં જ્યાકા અધિ ધન્વસુ ॥

અસ્મભ્યં સુ ત્વમ્ ઇન્દ્ર તાં શિક્ષ યા દોહતે પ્રતિ વરં જરિત્રે ।
અચ્છિદ્રોધ્ની પીપયદ્ યથા નઃ સહસ્રધારા પયસા મહી ગૌઃ ॥