ઋગ્વેદ · અધ્યાય 10.127

રાત્રી વ્ય્ અખ્યદ્ આયતી પુરુત્રા દેવ્ય્ અ1ક્ષભિઃ ।
વિશ્વા અધિ શ્રિયો ઽધિત ॥

ઓર્વ્ અપ્રા અમર્ત્યા નિવતો દેવ્ય્ ઉ1દ્વતઃ ।
જ્યોતિષા બાધતે તમઃ ॥

નિર્ ઉ સ્વસારમ્ અસ્કૃતોષસં દેવ્ય્ આયતી ।
અપેદ્ ઉ હાસતે તમઃ ॥

સા નો અદ્ય યસ્યા વયં નિ તે યામન્ન્ અવિક્ષ્મહિ ।
વૃક્ષે ન વસતિં વયઃ ॥

નિ ગ્રામાસો અવિક્ષત નિ પદ્વન્તો નિ પક્ષિણઃ ।
નિ શ્યેનાસશ્ ચિદ્ અર્થિનઃ ॥

યાવયા વૃક્ય1ં વૃકં યવય સ્તેનમ્ ઊર્મ્યે ।
અથા નઃ સુતરા ભવ ॥

ઉપ મા પેપિશત્ તમઃ કૃષ્ણં વ્યક્તમ્ અસ્થિત ।
ઉષ ઋણેવ યાતય ॥

ઉપ તે ગા ઇવાકરં વૃણીષ્વ દુહિતર્ દિવઃ ।
રાત્રિ સ્તોમં ન જિગ્યુષે ॥