ઋગ્વેદ · અધ્યાય 10.126

ન તમ્ અંહો ન દુરિતં દેવાસો અષ્ટ મર્ત્યમ્ ।
સજોષસો યમ્ અર્યમા મિત્રો નયન્તિ વરુણો અતિ દ્વિષઃ ॥

તદ્ ધિ વયં વૃણીમહે વરુણ મિત્રાર્યમન્ ।
યેના નિર્ અંહસો યૂયમ્ પાથ નેથા ચ મર્ત્યમ્ અતિ દ્વિષઃ ॥

તે નૂનં નો ઽયમ્ ઊતયે વરુણો મિત્રો અર્યમા ।
નયિષ્ઠા ઉ નો નેષણિ પર્ષિષ્ઠા ઉ નઃ પર્ષણ્ય્ અતિ દ્વિષઃ ॥

યૂયં વિશ્વમ્ પરિ પાથ વરુણો મિત્રો અર્યમા ।
યુષ્માકં શર્મણિ પ્રિયે સ્યામ સુપ્રણીતયો ઽતિ દ્વિષઃ ॥

આદિત્યાસો અતિ સ્રિધો વરુણો મિત્રો અર્યમા ।
ઉગ્રમ્ મરુદ્ભી રુદ્રં હુવેમેન્દ્રમ્ અગ્નિં સ્વસ્તયે ઽતિ દ્વિષઃ ॥

નેતાર ઊ ષુ ણસ્ તિરો વરુણો મિત્રો અર્યમા ।
અતિ વિશ્વાનિ દુરિતા રાજાનશ્ ચર્ષણીનામ્ અતિ દ્વિષઃ ॥

શુનમ્ અસ્મભ્યમ્ ઊતયે વરુણો મિત્રો અર્યમા ।
શર્મ યચ્છન્તુ સપ્રથ આદિત્યાસો યદ્ ઈમહે અતિ દ્વિષઃ ॥

યથા હ ત્યદ્ વસવો ગૌર્યં ચિત્ પદિ ષિતામ્ અમુઞ્ચતા યજત્રાઃ ।
એવો ષ્વ્ અ1સ્મન્ મુઞ્ચતા વ્ય્ અંહઃ પ્ર તાર્ય્ અગ્ને પ્રતરં ન આયુઃ ॥