ઋગ્વેદ · અધ્યાય 10.120

તદ્ ઇદ્ આસ ભુવનેષુ જ્યેષ્ઠં યતો જજ્ઞ ઉગ્રસ્ ત્વેષનૃમ્ણઃ ।
સદ્યો જજ્ઞાનો નિ રિણાતિ શત્રૂન્ અનુ યં વિશ્વે મદન્ત્ય્ ઊમાઃ ॥

વાવૃધાનઃ શવસા ભૂર્યોજાઃ શત્રુર્ દાસાય ભિયસં દધાતિ ।
અવ્યનચ્ ચ વ્યનચ્ ચ સસ્નિ સં તે નવન્ત પ્રભૃતા મદેષુ ॥

ત્વે ક્રતુમ્ અપિ વૃઞ્જન્તિ વિશ્વે દ્વિર્ યદ્ એતે ત્રિર્ ભવન્ત્ય્ ઊમાઃ ।
સ્વાદોઃ સ્વાદીયઃ સ્વાદુના સૃજા સમ્ અદઃ સુ મધુ મધુનાભિ યોધીઃ ॥

ઇતિ ચિદ્ ધિ ત્વા ધના જયન્તમ્ મદે-મદે અનુમદન્તિ વિપ્રાઃ ।
ઓજીયો ધૃષ્ણો સ્થિરમ્ આ તનુષ્વ મા ત્વા દભન્ યાતુધાના દુરેવાઃ ॥

ત્વયા વયં શાશદ્મહે રણેષુ પ્રપશ્યન્તો યુધેન્યાનિ ભૂરિ ।
ચોદયામિ ત આયુધા વચોભિઃ સં તે શિશામિ બ્રહ્મણા વયાંસિ ॥

સ્તુષેય્યમ્ પુરુવર્પસમ્ ઋભ્વમ્ ઇનતમમ્ આપ્ત્યમ્ આપ્ત્યાનામ્ ।
આ દર્ષતે શવસા સપ્ત દાનૂન્ પ્ર સાક્ષતે પ્રતિમાનાનિ ભૂરિ ॥

નિ તદ્ દધિષે ઽવરમ્ પરં ચ યસ્મિન્ન્ આવિથાવસા દુરોણે ।
આ માતરા સ્થાપયસે જિગત્નૂ અત ઇનોષિ કર્વરા પુરૂણિ ॥

ઇમા બ્રહ્મ બૃહદ્દિવો વિવક્તીન્દ્રાય શૂષમ્ અગ્રિયઃ સ્વર્ષાઃ ।
મહો ગોત્રસ્ય ક્ષયતિ સ્વરાજો દુરશ્ ચ વિશ્વા અવૃણોદ્ અપ સ્વાઃ ॥

એવા મહાન્ બૃહદ્દિવો અથર્વાવોચત્ સ્વાં તન્વ1મ્ ઇન્દ્રમ્ એવ ।
સ્વસારો માતરિભ્વરીર્ અરિપ્રા હિન્વન્તિ ચ શવસા વર્ધયન્તિ ચ ॥