ઋગ્વેદ · અધ્યાય 10.113

તમ્ અસ્ય દ્યાવાપૃથિવી સચેતસા વિશ્વેભિર્ દેવૈર્ અનુ શુષ્મમ્ આવતામ્ ।
યદ્ ઐત્ કૃણ્વાનો મહિમાનમ્ ઇન્દ્રિયમ્ પીત્વી સોમસ્ય ક્રતુમાઁ અવર્ધત ॥

તમ્ અસ્ય વિષ્ણુર્ મહિમાનમ્ ઓજસાંશું દધન્વાન્ મધુનો વિ રપ્શતે ।
દેવેભિર્ ઇન્દ્રો મઘવા સયાવભિર્ વૃત્રં જઘન્વાઁ અભવદ્ વરેણ્યઃ ॥

વૃત્રેણ યદ્ અહિના બિભ્રદ્ આયુધા સમસ્થિથા યુધયે શંસમ્ આવિદે ।
વિશ્વે તે અત્ર મરુતઃ સહ ત્મનાવર્ધન્ન્ ઉગ્ર મહિમાનમ્ ઇન્દ્રિયમ્ ॥

જજ્ઞાન એવ વ્ય્ અબાધત સ્પૃધઃ પ્રાપશ્યદ્ વીરો અભિ પૌંસ્યં રણમ્ ।
અવૃશ્ચદ્ અદ્રિમ્ અવ સસ્યદઃ સૃજદ્ અસ્તભ્નાન્ નાકં સ્વપસ્યયા પૃથુમ્ ॥

આદ્ ઇન્દ્રઃ સત્રા તવિષીર્ અપત્યત વરીયો દ્યાવાપૃથિવી અબાધત ।
અવાભરદ્ ધૃષિતો વજ્રમ્ આયસં શેવમ્ મિત્રાય વરુણાય દાશુષે ॥

ઇન્દ્રસ્યાત્ર તવિષીભ્યો વિરપ્શિન ઋઘાયતો અરંહયન્ત મન્યવે ।
વૃત્રં યદ્ ઉગ્રો વ્ય્ અવૃશ્ચદ્ ઓજસાપો બિભ્રતં તમસા પરીવૃતમ્ ॥

યા વીર્યાણિ પ્રથમાનિ કર્ત્વા મહિત્વેભિર્ યતમાનૌ સમીયતુઃ ।
ધ્વાન્તં તમો ઽવ દધ્વસે હત ઇન્દ્રો મહ્ના પૂર્વહૂતાવ્ અપત્યત ॥

વિશ્વે દેવાસો અધ વૃષ્ણ્યાનિ તે ઽવર્ધયન્ સોમવત્યા વચસ્યયા ।
રદ્ધં વૃત્રમ્ અહિમ્ ઇન્દ્રસ્ય હન્મનાગ્નિર્ ન જમ્ભૈસ્ તૃષ્વ્ અન્નમ્ આવયત્ ॥

ભૂરિ દક્ષેભિર્ વચનેભિર્ ઋક્વભિઃ સખ્યેભિઃ સખ્યાનિ પ્ર વોચત ।
ઇન્દ્રો ધુનિં ચ ચુમુરિં ચ દમ્ભયઞ્ છ્રદ્ધામનસ્યા શૃણુતે દભીતયે ॥

ત્વમ્ પુરૂણ્ય્ આ ભરા સ્વશ્વ્યા યેભિર્ મંસૈ નિવચનાનિ શંસન્ ।
સુગેભિર્ વિશ્વા દુરિતા તરેમ વિદો ષુ ણ ઉર્વિયા ગાધમ્ અદ્ય ॥