ઋગ્વેદ · અધ્યાય 10.105

કદા વસો સ્તોત્રં હર્યત આવ શ્મશા રુધદ્ વાઃ ।
દીર્ઘં સુતં વાતાપ્યાય ॥

હરી યસ્ય સુયુજા વિવ્રતા વેર્ અર્વન્તાનુ શેપા ।
ઉભા રજી ન કેશિના પતિર્ દન્ ॥

અપ યોર્ ઇન્દ્રઃ પાપજ આ મર્તો ન શશ્રમાણો બિભીવાન્ ।
શુભે યદ્ યુયુજે તવિષીવાન્ ॥

સચાયોર્ ઇન્દ્રશ્ ચર્કૃષ આઁ ઉપાનસઃ સપર્યન્ ।
નદયોર્ વિવ્રતયોઃ શૂર ઇન્દ્રઃ ॥

અધિ યસ્ તસ્થૌ કેશવન્તા વ્યચસ્વન્તા ન પુષ્ટ્યૈ ।
વનોતિ શિપ્રાભ્યાં શિપ્રિણીવાન્ ॥

પ્રાસ્તૌદ્ ઋષ્વૌજા ઋષ્વેભિસ્ તતક્ષ શૂરઃ શવસા ।
ઋભુર્ ન ક્રતુભિર્ માતરિશ્વા ॥

વજ્રં યશ્ ચક્રે સુહનાય દસ્યવે હિરીમશો હિરીમાન્ ।
અરુતહનુર્ અદ્ભુતં ન રજઃ ॥

અવ નો વૃજિના શિશીહ્ય્ ઋચા વનેમાનૃચઃ ।
નાબ્રહ્મા યજ્ઞ ઋધગ્ જોષતિ ત્વે ॥

ઊર્ધ્વા યત્ તે ત્રેતિની ભૂદ્ યજ્ઞસ્ય ધૂર્ષુ સદ્મન્ ।
સજૂર્ નાવં સ્વયશસં સચાયોઃ ॥

શ્રિયે તે પૃશ્નિર્ ઉપસેચની ભૂચ્ છ્રિયે દર્વિર્ અરેપાઃ ।
યયા સ્વે પાત્રે સિઞ્ચસ ઉત્ ॥

શતં વા યદ્ અસુર્ય પ્રતિ ત્વા સુમિત્ર ઇત્થાસ્તૌદ્ દુર્મિત્ર ઇત્થાસ્તૌત્ ।
આવો યદ્ દસ્યુહત્યે કુત્સપુત્રમ્ પ્રાવો યદ્ દસ્યુહત્યે કુત્સવત્સમ્ ॥