ઋગ્વેદ · અધ્યાય 10.102

પ્ર તે રથમ્ મિથૂકૃતમ્ ઇન્દ્રો ઽવતુ ધૃષ્ણુયા ।
અસ્મિન્ન્ આજૌ પુરુહૂત શ્રવાય્યે ધનભક્ષેષુ નો ઽવ ॥

ઉત્ સ્મ વાતો વહતિ વાસો ઽસ્યા અધિરથં યદ્ અજયત્ સહસ્રમ્ ।
રથીર્ અભૂન્ મુદ્ગલાની ગવિષ્ટૌ ભરે કૃતં વ્ય્ અચેદ્ ઇન્દ્રસેના ॥

અન્તર્ યચ્છ જિઘાંસતો વજ્રમ્ ઇન્દ્રાભિદાસતઃ ।
દાસસ્ય વા મઘવન્ન્ આર્યસ્ય વા સનુતર્ યવયા વધમ્ ॥

ઉદ્નો હ્રદમ્ અપિબજ્ જર્હૃષાણઃ કૂટં સ્મ તૃંહદ્ અભિમાતિમ્ એતિ ।
પ્ર મુષ્કભારઃ શ્રવ ઇચ્છમાનો ઽજિરમ્ બાહૂ અભરત્ સિષાસન્ ॥

ન્ય્ અક્રન્દયન્ન્ ઉપયન્ત એનમ્ અમેહયન્ વૃષભમ્ મધ્ય આજેઃ ।
તેન સૂભર્વં શતવત્ સહસ્રં ગવામ્ મુદ્ગલઃ પ્રધને જિગાય ॥

કકર્દવે વૃષભો યુક્ત આસીદ્ અવાવચીત્ સારથિર્ અસ્ય કેશી ।
દુધેર્ યુક્તસ્ય દ્રવતઃ સહાનસ ઋચ્છન્તિ ષ્મા નિષ્પદો મુદ્ગલાનીમ્ ॥

ઉત પ્રધિમ્ ઉદ્ અહન્ન્ અસ્ય વિદ્વાન્ ઉપાયુનગ્ વંસગમ્ અત્ર શિક્ષન્ ।
ઇન્દ્ર ઉદ્ આવત્ પતિમ્ અઘ્ન્યાનામ્ અરંહત પદ્યાભિઃ કકુદ્માન્ ॥

શુનમ્ અષ્ટ્રાવ્ય્ અચરત્ કપર્દી વરત્રાયાં દાર્વ્ આનહ્યમાનઃ ।
નૃમ્ણાનિ કૃણ્વન્ બહવે જનાય ગાઃ પસ્પશાનસ્ તવિષીર્ અધત્ત ॥

ઇમં તમ્ પશ્ય વૃષભસ્ય યુઞ્જં કાષ્ઠાયા મધ્યે દ્રુઘણં શયાનમ્ ।
યેન જિગાય શતવત્ સહસ્રં ગવામ્ મુદ્ગલઃ પૃતનાજ્યેષુ ॥

આરે અઘા કો ન્વ્ ઇ1ત્થા દદર્શ યં યુઞ્જન્તિ તમ્ વ્ આ સ્થાપયન્તિ ।
નાસ્મૈ તૃણં નોદકમ્ આ ભરન્ત્ય્ ઉત્તરો ધુરો વહતિ પ્રદેદિશત્ ॥

પરિવૃક્તેવ પતિવિદ્યમ્ આનટ્ પીપ્યાના કૂચક્રેણેવ સિઞ્ચન્ ।
એષૈષ્યા ચિદ્ રથ્યા જયેમ સુમઙ્ગલં સિનવદ્ અસ્તુ સાતમ્ ॥

ત્વં વિશ્વસ્ય જગતશ્ ચક્ષુર્ ઇન્દ્રાસિ ચક્ષુષઃ ।
વૃષા યદ્ આજિં વૃષણા સિષાસસિ ચોદયન્ વધ્રિણા યુજા ॥