ઋગ્વેદ · અધ્યાય 10.095

હયે જાયે મનસા તિષ્ઠ ઘોરે વચાંસિ મિશ્રા કૃણવાવહૈ નુ ।
ન નૌ મન્ત્રા અનુદિતાસ એતે મયસ્ કરન્ પરતરે ચનાહન્ ॥

કિમ્ એતા વાચા કૃણવા તવાહમ્ પ્રાક્રમિષમ્ ઉષસામ્ અગ્રિયેવ ।
પુરૂરવઃ પુનર્ અસ્તમ્ પરેહિ દુરાપના વાત ઇવાહમ્ અસ્મિ ॥

ઇષુર્ ન શ્રિય ઇષુધેર્ અસના ગોષાઃ શતસા ન રંહિઃ ।
અવીરે ક્રતૌ વિ દવિદ્યુતન્ નોરા ન માયું ચિતયન્ત ધુનયઃ ॥

સા વસુ દધતી શ્વશુરાય વય ઉષો યદિ વષ્ટ્ય્ અન્તિગૃહાત્ ।
અસ્તં નનક્ષે યસ્મિઞ્ ચાકન્ દિવા નક્તં શ્નથિતા વૈતસેન ॥

ત્રિઃ સ્મ માહ્નઃ શ્નથયો વૈતસેનોત સ્મ મે ઽવ્યત્યૈ પૃણાસિ ।
પુરૂરવો ઽનુ તે કેતમ્ આયં રાજા મે વીર તન્વ1સ્ તદ્ આસીઃ ॥

યા સુજૂર્ણિઃ શ્રેણિઃ સુમ્નઆપિર્ હ્રદેચક્ષુર્ ન ગ્રન્થિની ચરણ્યુઃ ।
તા અઞ્જયો ઽરુણયો ન સસ્રુઃ શ્રિયે ગાવો ન ધેનવો ઽનવન્ત ॥

સમ્ અસ્મિઞ્ જાયમાન આસત ગ્ના ઉતેમ્ અવર્ધન્ નદ્ય1ઃ સ્વગૂર્તાઃ ।
મહે યત્ ત્વા પુરૂરવો રણાયાવર્ધયન્ દસ્યુહત્યાય દેવાઃ ॥

સચા યદ્ આસુ જહતીષ્વ્ અત્કમ્ અમાનુષીષુ માનુષો નિષેવે ।
અપ સ્મ મત્ તરસન્તી ન ભુજ્યુસ્ તા અત્રસન્ રથસ્પૃશો નાશ્વાઃ ॥

યદ્ આસુ મર્તો અમૃતાસુ નિસ્પૃક્ સં ક્ષોણીભિઃ ક્રતુભિર્ ન પૃઙ્ક્તે ।
તા આતયો ન તન્વઃ શુમ્ભત સ્વા અશ્વાસો ન ક્રીળયો દન્દશાનાઃ ॥

વિદ્યુન્ ન યા પતન્તી દવિદ્યોદ્ ભરન્તી મે અપ્યા કામ્યાનિ ।
જનિષ્ટો અપો નર્યઃ સુજાતઃ પ્રોર્વશી તિરત દીર્ઘમ્ આયુઃ ॥

જજ્ઞિષ ઇત્થા ગોપીથ્યાય હિ દધાથ તત્ પુરૂરવો મ ઓજઃ ।
અશાસં ત્વા વિદુષી સસ્મિન્ન્ અહન્ ન મ આશૃણોઃ કિમ્ અભુગ્ વદાસિ ॥

કદા સૂનુઃ પિતરં જાત ઇચ્છાચ્ ચક્રન્ નાશ્રુ વર્તયદ્ વિજાનન્ ।
કો દમ્પતી સમનસા વિ યૂયોદ્ અધ યદ્ અગ્નિઃ શ્વશુરેષુ દીદયત્ ॥

પ્રતિ બ્રવાણિ વર્તયતે અશ્રુ ચક્રન્ ન ક્રન્દદ્ આધ્યે શિવાયૈ ।
પ્ર તત્ તે હિનવા યત્ તે અસ્મે પરેહ્ય્ અસ્તં નહિ મૂર માપઃ ॥

સુદેવો અદ્ય પ્રપતેદ્ અનાવૃત્ પરાવતમ્ પરમાં ગન્તવા ઉ ।
અધા શયીત નિરૃતેર્ ઉપસ્થે ઽધૈનં વૃકા રભસાસો અદ્યુઃ ॥

પુરૂરવો મા મૃથા મા પ્ર પપ્તો મા ત્વા વૃકાસો અશિવાસ ઉ ક્ષન્ ।
ન વૈ સ્ત્રૈણાનિ સખ્યાનિ સન્તિ સાલાવૃકાણાં હૃદયાન્ય્ એતા ॥

યદ્ વિરૂપાચરમ્ મર્ત્યેષ્વ્ અવસં રાત્રીઃ શરદશ્ ચતસ્રઃ ।
ઘૃતસ્ય સ્તોકં સકૃદ્ અહ્ન આશ્નાં તાદ્ એવેદં તાતૃપાણા ચરામિ ॥

અન્તરિક્ષપ્રાં રજસો વિમાનીમ્ ઉપ શિક્ષામ્ય્ ઉર્વશીં વસિષ્ઠઃ ।
ઉપ ત્વા રાતિઃ સુકૃતસ્ય તિષ્ઠાન્ નિ વર્તસ્વ હૃદયં તપ્યતે મે ॥

ઇતિ ત્વા દેવા ઇમ આહુર્ ઐળ યથેમ્ એતદ્ ભવસિ મૃત્યુબન્ધુઃ ।
પ્રજા તે દેવાન્ હવિષા યજાતિ સ્વર્ગ ઉ ત્વમ્ અપિ માદયાસે ॥