ઋગ્વેદ · અધ્યાય 10.089

ઇન્દ્રં સ્તવા નૃતમં યસ્ય મહ્ના વિબબાધે રોચના વિ જ્મો અન્તાન્ ।
આ યઃ પપ્રૌ ચર્ષણીધૃદ્ વરોભિઃ પ્ર સિન્ધુભ્યો રિરિચાનો મહિત્વા ॥

સ સૂર્યઃ પર્ય્ ઉરૂ વરાંસ્ય્ એન્દ્રો વવૃત્યાદ્ રથ્યેવ ચક્રા ।
અતિષ્ઠન્તમ્ અપસ્ય1ં ન સર્ગં કૃષ્ણા તમાંસિ ત્વિષ્યા જઘાન ॥

સમાનમ્ અસ્મા અનપાવૃદ્ અર્ચ ક્ષ્મયા દિવો અસમમ્ બ્રહ્મ નવ્યમ્ ।
વિ યઃ પૃષ્ઠેવ જનિમાન્ય્ અર્ય ઇન્દ્રશ્ ચિકાય ન સખાયમ્ ઈષે ॥

ઇન્દ્રાય ગિરો અનિશિતસર્ગા અપઃ પ્રેરયં સગરસ્ય બુધ્નાત્ ।
યો અક્ષેણેવ ચક્રિયા શચીભિર્ વિષ્વક્ તસ્તમ્ભ પૃથિવીમ્ ઉત દ્યામ્ ॥

આપાન્તમન્યુસ્ તૃપલપ્રભર્મા ધુનિઃ શિમીવાઞ્ છરુમાઁ ઋજીષી ।
સોમો વિશ્વાન્ય્ અતસા વનાનિ નાર્વાગ્ ઇન્દ્રમ્ પ્રતિમાનાનિ દેભુઃ ॥

ન યસ્ય દ્યાવાપૃથિવી ન ધન્વ નાન્તરિક્ષં નાદ્રયઃ સોમો અક્ષાઃ ।
યદ્ અસ્ય મન્યુર્ અધિનીયમાનઃ શૃણાતિ વીળુ રુજતિ સ્થિરાણિ ॥

જઘાન વૃત્રં સ્વધિતિર્ વનેવ રુરોજ પુરો અરદન્ ન સિન્ધૂન્ ।
બિભેદ ગિરિં નવમ્ ઇન્ ન કુમ્ભમ્ આ ગા ઇન્દ્રો અકૃણુત સ્વયુગ્ભિઃ ॥

ત્વં હ ત્યદ્ ઋણયા ઇન્દ્ર ધીરો ઽસિર્ ન પર્વ વૃજિના શૃણાસિ ।
પ્ર યે મિત્રસ્ય વરુણસ્ય ધામ યુજં ન જના મિનન્તિ મિત્રમ્ ॥

પ્ર યે મિત્રમ્ પ્રાર્યમણં દુરેવાઃ પ્ર સંગિરઃ પ્ર વરુણમ્ મિનન્તિ ।
ન્ય્ અ1મિત્રેષુ વધમ્ ઇન્દ્ર તુમ્રં વૃષન્ વૃષાણમ્ અરુષં શિશીહિ ॥

ઇન્દ્રો દિવ ઇન્દ્ર ઈશે પૃથિવ્યા ઇન્દ્રો અપામ્ ઇન્દ્ર ઇત્ પર્વતાનામ્ ।
ઇન્દ્રો વૃધામ્ ઇન્દ્ર ઇન્ મેધિરાણામ્ ઇન્દ્રઃ ક્ષેમે યોગે હવ્ય ઇન્દ્રઃ ॥

પ્રાક્તુભ્ય ઇન્દ્રઃ પ્ર વૃધો અહભ્યઃ પ્રાન્તરિક્ષાત્ પ્ર સમુદ્રસ્ય ધાસેઃ ।
પ્ર વાતસ્ય પ્રથસઃ પ્ર જ્મો અન્તાત્ પ્ર સિન્ધુભ્યો રિરિચે પ્ર ક્ષિતિભ્યઃ ॥

પ્ર શોશુચત્યા ઉષસો ન કેતુર્ અસિન્વા તે વર્તતામ્ ઇન્દ્ર હેતિઃ ।
અશ્મેવ વિધ્ય દિવ આ સૃજાનસ્ તપિષ્ઠેન હેષસા દ્રોઘમિત્રાન્ ॥

અન્વ્ અહ માસા અન્વ્ ઇદ્ વનાન્ય્ અન્વ્ ઓષધીર્ અનુ પર્વતાસઃ ।
અન્વ્ ઇન્દ્રં રોદસી વાવશાને અન્વ્ આપો અજિહત જાયમાનમ્ ॥

કર્હિ સ્વિત્ સા ત ઇન્દ્ર ચેત્યાસદ્ અઘસ્ય યદ્ ભિનદો રક્ષ એષત્ ।
મિત્રક્રુવો યચ્ છસને ન ગાવઃ પૃથિવ્યા આપૃગ્ અમુયા શયન્તે ॥

શત્રૂયન્તો અભિ યે નસ્ તતસ્રે મહિ વ્રાધન્ત ઓગણાસ ઇન્દ્ર ।
અન્ધેનામિત્રાસ્ તમસા સચન્તાં સુજ્યોતિષો અક્તવસ્ તાઁ અભિ ષ્યુઃ ॥

પુરૂણિ હિ ત્વા સવના જનાનામ્ બ્રહ્માણિ મન્દન્ ગૃણતામ્ ઋષીણામ્ ।
ઇમામ્ આઘોષન્ન્ અવસા સહૂતિં તિરો વિશ્વાઁ અર્ચતો યાહ્ય્ અર્વાઙ્ ॥

એવા તે વયમ્ ઇન્દ્ર ભુઞ્જતીનાં વિદ્યામ સુમતીનાં નવાનામ્ ।
વિદ્યામ વસ્તોર્ અવસા ગૃણન્તો વિશ્વામિત્રા ઉત ત ઇન્દ્ર નૂનમ્ ॥

શુનં હુવેમ મઘવાનમ્ ઇન્દ્રમ્ અસ્મિન્ ભરે નૃતમં વાજસાતૌ ।
શૃણ્વન્તમ્ ઉગ્રમ્ ઊતયે સમત્સુ ઘ્નન્તં વૃત્રાણિ સંજિતં ધનાનામ્ ॥