ઋગ્વેદ · અધ્યાય 10.075

પ્ર સુ વ આપો મહિમાનમ્ ઉત્તમં કારુર્ વોચાતિ સદને વિવસ્વતઃ ।
પ્ર સપ્ત-સપ્ત ત્રેધા હિ ચક્રમુઃ પ્ર સૃત્વરીણામ્ અતિ સિન્ધુર્ ઓજસા ॥

પ્ર તે ઽરદદ્ વરુણો યાતવે પથઃ સિન્ધો યદ્ વાજાઁ અભ્ય્ અદ્રવસ્ ત્વમ્ ।
ભૂમ્યા અધિ પ્રવતા યાસિ સાનુના યદ્ એષામ્ અગ્રં જગતામ્ ઇરજ્યસિ ॥

દિવિ સ્વનો યતતે ભૂમ્યોપર્ય્ અનન્તં શુષ્મમ્ ઉદ્ ઇયર્તિ ભાનુના ।
અભ્રાદ્ ઇવ પ્ર સ્તનયન્તિ વૃષ્ટયઃ સિન્ધુર્ યદ્ એતિ વૃષભો ન રોરુવત્ ॥

અભિ ત્વા સિન્ધો શિશુમ્ ઇન્ ન માતરો વાશ્રા અર્ષન્તિ પયસેવ ધેનવઃ ।
રાજેવ યુધ્વા નયસિ ત્વમ્ ઇત્ સિચૌ યદ્ આસામ્ અગ્રમ્ પ્રવતામ્ ઇનક્ષસિ ॥

ઇમમ્ મે ગઙ્ગે યમુને સરસ્વતિ શુતુદ્રિ સ્તોમં સચતા પરુષ્ણ્ય્ આ ।
અસિક્ન્યા મરુદ્વૃધે વિતસ્તયાર્જીકીયે શૃણુહ્ય્ આ સુષોમયા ॥

તૃષ્ટામયા પ્રથમં યાતવે સજૂઃ સુસર્ત્વા રસયા શ્વેત્યા ત્યા ।
ત્વં સિન્ધો કુભયા ગોમતીં ક્રુમુમ્ મેહત્ન્વા સરથં યાભિર્ ઈયસે ॥

ઋજીત્ય્ એની રુશતી મહિત્વા પરિ જ્રયાંસિ ભરતે રજાંસિ ।
અદબ્ધા સિન્ધુર્ અપસામ્ અપસ્તમાશ્વા ન ચિત્રા વપુષીવ દર્શતા ॥

સ્વશ્વા સિન્ધુઃ સુરથા સુવાસા હિરણ્યયી સુકૃતા વાજિનીવતી ।
ઊર્ણાવતી યુવતિઃ સીલમાવત્ય્ ઉતાધિ વસ્તે સુભગા મધુવૃધમ્ ॥

સુખં રથં યુયુજે સિન્ધુર્ અશ્વિનં તેન વાજં સનિષદ્ અસ્મિન્ન્ આજૌ ।
મહાન્ હ્ય્ અસ્ય મહિમા પનસ્યતે ઽદબ્ધસ્ય સ્વયશસો વિરપ્શિનઃ ॥