ઋગ્વેદ · અધ્યાય 10.065

અગ્નિર્ ઇન્દ્રો વરુણો મિત્રો અર્યમા વાયુઃ પૂષા સરસ્વતી સજોષસઃ ।
આદિત્યા વિષ્ણુર્ મરુતઃ સ્વર્ બૃહત્ સોમો રુદ્રો અદિતિર્ બ્રહ્મણસ્ પતિઃ ॥

ઇન્દ્રાગ્ની વૃત્રહત્યેષુ સત્પતી મિથો હિન્વાના તન્વા3 સમોકસા ।
અન્તરિક્ષમ્ મહ્ય્ આ પપ્રુર્ ઓજસા સોમો ઘૃતશ્રીર્ મહિમાનમ્ ઈરયન્ ॥

તેષાં હિ મહ્ના મહતામ્ અનર્વણાં સ્તોમાઁ ઇયર્મ્ય્ ઋતજ્ઞા ઋતાવૃધામ્ ।
યે અપ્સવમ્ અર્ણવં ચિત્રરાધસસ્ તે નો રાસન્તામ્ મહયે સુમિત્ર્યાઃ ॥

સ્વર્ણરમ્ અન્તરિક્ષાણિ રોચના દ્યાવાભૂમી પૃથિવીં સ્કમ્ભુર્ ઓજસા ।
પૃક્ષા ઇવ મહયન્તઃ સુરાતયો દેવાઃ સ્તવન્તે મનુષાય સૂરયઃ ॥

મિત્રાય શિક્ષ વરુણાય દાશુષે યા સમ્રાજા મનસા ન પ્રયુચ્છતઃ ।
યયોર્ ધામ ધર્મણા રોચતે બૃહદ્ યયોર્ ઉભે રોદસી નાધસી વૃતૌ ॥

યા ગૌર્ વર્તનિમ્ પર્યેતિ નિષ્કૃતમ્ પયો દુહાના વ્રતનીર્ અવારતઃ ।
સા પ્રબ્રુવાણા વરુણાય દાશુષે દેવેભ્યો દાશદ્ ધવિષા વિવસ્વતે ॥

દિવક્ષસો અગ્નિજિહ્વા ઋતાવૃધ ઋતસ્ય યોનિં વિમૃશન્ત આસતે ।
દ્યાં સ્કભિત્વ્ય્ અ1પ આ ચક્રુર્ ઓજસા યજ્ઞં જનિત્વી તન્વી3 નિ મામૃજુઃ ॥

પરિક્ષિતા પિતરા પૂર્વજાવરી ઋતસ્ય યોના ક્ષયતઃ સમોકસા ।
દ્યાવાપૃથિવી વરુણાય સવ્રતે ઘૃતવત્ પયો મહિષાય પિન્વતઃ ॥

પર્જન્યાવાતા વૃષભા પુરીષિણેન્દ્રવાયૂ વરુણો મિત્રો અર્યમા ।
દેવાઁ આદિત્યાઁ અદિતિં હવામહે યે પાર્થિવાસો દિવ્યાસો અપ્સુ યે ॥

ત્વષ્ટારં વાયુમ્ ઋભવો ય ઓહતે દૈવ્યા હોતારા ઉષસં સ્વસ્તયે ।
બૃહસ્પતિં વૃત્રખાદં સુમેધસમ્ ઇન્દ્રિયં સોમં ધનસા ઉ ઈમહે ॥

બ્રહ્મ ગામ્ અશ્વં જનયન્ત ઓષધીર્ વનસ્પતીન્ પૃથિવીમ્ પર્વતાઁ અપઃ ।
સૂર્યં દિવિ રોહયન્તઃ સુદાનવ આર્યા વ્રતા વિસૃજન્તો અધિ ક્ષમિ ॥

ભુજ્યુમ્ અંહસઃ પિપૃથો નિર્ અશ્વિના શ્યાવમ્ પુત્રં વધ્રિમત્યા અજિન્વતમ્ ।
કમદ્યુવં વિમદાયોહથુર્ યુવં વિષ્ણાપ્વ1ં વિશ્વકાયાવ સૃજથઃ ॥

પાવીરવી તન્યતુર્ એકપાદ્ અજો દિવો ધર્તા સિન્ધુર્ આપઃ સમુદ્રિયઃ ।
વિશ્વે દેવાસઃ શૃણવન્ વચાંસિ મે સરસ્વતી સહ ધીભિઃ પુરંધ્યા ॥

વિશ્વે દેવાઃ સહ ધીભિઃ પુરંધ્યા મનોર્ યજત્રા અમૃતા ઋતજ્ઞાઃ ।
રાતિષાચો અભિષાચઃ સ્વર્વિદઃ સ્વ1ર્ ગિરો બ્રહ્મ સૂક્તં જુષેરત ॥

દેવાન્ વસિષ્ઠો અમૃતાન્ વવન્દે યે વિશ્વા ભુવનાભિ પ્રતસ્થુઃ ।
તે નો રાસન્તામ્ ઉરુગાયમ્ અદ્ય યૂયમ્ પાત સ્વસ્તિભિઃ સદા નઃ ॥