ઋગ્વેદ · અધ્યાય 10.062

યે યજ્ઞેન દક્ષિણયા સમક્તા ઇન્દ્રસ્ય સખ્યમ્ અમૃતત્વમ્ આનશ ।
તેભ્યો ભદ્રમ્ અઙ્ગિરસો વો અસ્તુ પ્રતિ ગૃભ્ણીત માનવં સુમેધસઃ ॥

ય ઉદાજન્ પિતરો ગોમયં વસ્વ્ ઋતેનાભિન્દન્ પરિવત્સરે વલમ્ ।
દીર્ઘાયુત્વમ્ અઙ્ગિરસો વો અસ્તુ પ્રતિ ગૃભ્ણીત માનવં સુમેધસઃ ॥

ય ઋતેન સૂર્યમ્ આરોહયન્ દિવ્ય્ અપ્રથયન્ પૃથિવીમ્ માતરં વિ ।
સુપ્રજાસ્ત્વમ્ અઙ્ગિરસો વો અસ્તુ પ્રતિ ગૃભ્ણીત માનવં સુમેધસઃ ॥

અયં નાભા વદતિ વલ્ગુ વો ગૃહે દેવપુત્રા ઋષયસ્ તચ્ છૃણોતન ।
સુબ્રહ્મણ્યમ્ અઙ્ગિરસો વો અસ્તુ પ્રતિ ગૃભ્ણીત માનવં સુમેધસઃ ॥

વિરૂપાસ ઇદ્ ઋષયસ્ ત ઇદ્ ગમ્ભીરવેપસઃ ।
તે અઙ્ગિરસઃ સૂનવસ્ તે અગ્નેઃ પરિ જજ્ઞિરે ॥

યે અગ્નેઃ પરિ જજ્ઞિરે વિરૂપાસો દિવસ્ પરિ ।
નવગ્વો નુ દશગ્વો અઙ્ગિરસ્તમઃ સચા દેવેષુ મંહતે ॥

ઇન્દ્રેણ યુજા નિઃ સૃજન્ત વાઘતો વ્રજં ગોમન્તમ્ અશ્વિનમ્ ।
સહસ્રમ્ મે દદતો અષ્ટકર્ણ્ય1ઃ શ્રવો દેવેષ્વ્ અક્રત ॥

પ્ર નૂનં જાયતામ્ અયમ્ મનુસ્ તોક્મેવ રોહતુ ।
યઃ સહસ્રં શતાશ્વં સદ્યો દાનાય મંહતે ॥

ન તમ્ અશ્નોતિ કશ્ ચન દિવ ઇવ સાન્વ્ આરભમ્ ।
સાવર્ણ્યસ્ય દક્ષિણા વિ સિન્ધુર્ ઇવ પપ્રથે ॥

ઉત દાસા પરિવિષે સ્મદ્દિષ્ટી ગોપરીણસા ।
યદુસ્ તુર્વશ્ ચ મામહે ॥

સહસ્રદા ગ્રામણીર્ મા રિષન્ મનુઃ સૂર્યેણાસ્ય યતમાનૈતુ દક્ષિણા ।
સાવર્ણેર્ દેવાઃ પ્ર તિરન્ત્વ્ આયુર્ યસ્મિન્ન્ અશ્રાન્તા અસનામ વાજમ્ ॥