ઋગ્વેદ · અધ્યાય 10.056

ઇદં ત એકમ્ પર ઊ ત એકં તૃતીયેન જ્યોતિષા સં વિશસ્વ ।
સંવેશને તન્વ1શ્ ચારુર્ એધિ પ્રિયો દેવાનામ્ પરમે જનિત્રે ॥

તનૂષ્ ટે વાજિન્ તન્વ1ં નયન્તી વામમ્ અસ્મભ્યં ધાતુ શર્મ તુભ્યમ્ ।
અહ્રુતો મહો ધરુણાય દેવાન્ દિવીવ જ્યોતિઃ સ્વમ્ આ મિમીયાઃ ॥

વાજ્ય્ અસિ વાજિનેના સુવેનીઃ સુવિતઃ સ્તોમં સુવિતો દિવં ગાઃ ।
સુવિતો ધર્મ પ્રથમાનુ સત્યા સુવિતો દેવાન્ સુવિતો ઽનુ પત્મ ॥

મહિમ્ન એષામ્ પિતરશ્ ચનેશિરે દેવા દેવેષ્વ્ અદધુર્ અપિ ક્રતુમ્ ।
સમ્ અવિવ્યચુર્ ઉત યાન્ય્ અત્વિષુર્ ઐષાં તનૂષુ નિ વિવિશુઃ પુનઃ ॥

સહોભિર્ વિશ્વમ્ પરિ ચક્રમૂ રજઃ પૂર્વા ધામાન્ય્ અમિતા મિમાનાઃ ।
તનૂષુ વિશ્વા ભુવના નિ યેમિરે પ્રાસારયન્ત પુરુધ પ્રજા અનુ ॥

દ્વિધા સૂનવો ઽસુરં સ્વર્વિદમ્ આસ્થાપયન્ત તૃતીયેન કર્મણા ।
સ્વામ્ પ્રજામ્ પિતરઃ પિત્ર્યં સહ આવરેષ્વ્ અદધુસ્ તન્તુમ્ આતતમ્ ॥

નાવા ન ક્ષોદઃ પ્રદિશઃ પૃથિવ્યાઃ સ્વસ્તિભિર્ અતિ દુર્ગાણિ વિશ્વા ।
સ્વામ્ પ્રજામ્ બૃહદુક્થો મહિત્વાવરેષ્વ્ અદધાદ્ આ પરેષુ ॥