ઋગ્વેદ · અધ્યાય 10.051

મહત્ તદ્ ઉલ્બં સ્થવિરં તદ્ આસીદ્ યેનાવિષ્ટિતઃ પ્રવિવેશિથાપઃ ।
વિશ્વા અપશ્યદ્ બહુધા તે અગ્ને જાતવેદસ્ તન્વો દેવ એકઃ ॥

કો મા દદર્શ કતમઃ સ દેવો યો મે તન્વો બહુધા પર્યપશ્યત્ ।
ક્વાહ મિત્રાવરુણા ક્ષિયન્ત્ય્ અગ્નેર્ વિશ્વાઃ સમિધો દેવયાનીઃ ॥

ઐચ્છામ ત્વા બહુધા જાતવેદઃ પ્રવિષ્ટમ્ અગ્ને અપ્સ્વ્ ઓષધીષુ ।
તં ત્વા યમો અચિકેચ્ ચિત્રભાનો દશાન્તરુષ્યાદ્ અતિરોચમાનમ્ ॥

હોત્રાદ્ અહં વરુણ બિભ્યદ્ આયં નેદ્ એવ મા યુનજન્ન્ અત્ર દેવાઃ ।
તસ્ય મે તન્વો બહુધા નિવિષ્ટા એતમ્ અર્થં ન ચિકેતાહમ્ અગ્નિઃ ॥

એહિ મનુર્ દેવયુર્ યજ્ઞકામો ઽરંકૃત્યા તમસિ ક્ષેષ્ય્ અગ્ને ।
સુગાન્ પથઃ કૃણુહિ દેવયાનાન્ વહ હવ્યાનિ સુમનસ્યમાનઃ ॥

અગ્નેઃ પૂર્વે ભ્રાતરો અર્થમ્ એતં રથીવાધ્વાનમ્ અન્વ્ આવરીવુઃ ।
તસ્માદ્ ભિયા વરુણ દૂરમ્ આયં ગૌરો ન ક્ષેપ્નોર્ અવિજે જ્યાયાઃ ॥

કુર્મસ્ ત આયુર્ અજરં યદ્ અગ્ને યથા યુક્તો જાતવેદો ન રિષ્યાઃ ।
અથા વહાસિ સુમનસ્યમાનો ભાગં દેવેભ્યો હવિષઃ સુજાત ॥

પ્રયાજાન્ મે અનુયાજાઁશ્ ચ કેવલાન્ ઊર્જસ્વન્તં હવિષો દત્ત ભાગમ્ ।
ઘૃતં ચાપામ્ પુરુષં ચૌષધીનામ્ અગ્નેશ્ ચ દીર્ઘમ્ આયુર્ અસ્તુ દેવાઃ ॥

તવ પ્રયાજા અનુયાજાશ્ ચ કેવલ ઊર્જસ્વન્તો હવિષઃ સન્તુ ભાગાઃ ।
તવાગ્ને યજ્ઞો3 ઽયમ્ અસ્તુ સર્વસ્ તુભ્યં નમન્તામ્ પ્રદિશશ્ ચતસ્રઃ ॥