ઋગ્વેદ · અધ્યાય 10.044

આ યાત્વ્ ઇન્દ્રઃ સ્વપતિર્ મદાય યો ધર્મણા તૂતુજાનસ્ તુવિષ્માન્ ।
પ્રત્વક્ષાણો અતિ વિશ્વા સહાંસ્ય્ અપારેણ મહતા વૃષ્ણ્યેન ॥

સુષ્ઠામા રથઃ સુયમા હરી તે મિમ્યક્ષ વજ્રો નૃપતે ગભસ્તૌ ।
શીભં રાજન્ સુપથા યાહ્ય્ અર્વાઙ્ વર્ધામ તે પપુષો વૃષ્ણ્યાનિ ॥

એન્દ્રવાહો નૃપતિં વજ્રબાહુમ્ ઉગ્રમ્ ઉગ્રાસસ્ તવિષાસ એનમ્ ।
પ્રત્વક્ષસં વૃષભં સત્યશુષ્મમ્ એમ્ અસ્મત્રા સધમાદો વહન્તુ ॥

એવા પતિં દ્રોણસાચં સચેતસમ્ ઊર્જઃ સ્કમ્ભં ધરુણ આ વૃષાયસે ।
ઓજઃ કૃષ્વ સં ગૃભાય ત્વે અપ્ય્ અસો યથા કેનિપાનામ્ ઇનો વૃધે ॥

ગમન્ન્ અસ્મે વસૂન્ય્ આ હિ શંસિષં સ્વાશિષમ્ ભરમ્ આ યાહિ સોમિનઃ ।
ત્વમ્ ઈશિષે સાસ્મિન્ન્ આ સત્સિ બર્હિષ્ય્ અનાધૃષ્યા તવ પાત્રાણિ ધર્મણા ॥

પૃથક્ પ્રાયન્ પ્રથમા દેવહૂતયો ઽકૃણ્વત શ્રવસ્યાનિ દુષ્ટરા ।
ન યે શેકુર્ યજ્ઞિયાં નાવમ્ આરુહમ્ ઈર્મૈવ તે ન્ય્ અવિશન્ત કેપયઃ ॥

એવૈવાપાગ્ અપરે સન્તુ દૂઢ્યો ઽશ્વા યેષાં દુર્યુજ આયુયુજ્રે ।
ઇત્થા યે પ્રાગ્ ઉપરે સન્તિ દાવને પુરૂણિ યત્ર વયુનાનિ ભોજના ॥

ગિરીઁર્ અજ્રાન્ રેજમાનાઁ અધારયદ્ દ્યૌઃ ક્રન્દદ્ અન્તરિક્ષાણિ કોપયત્ ।
સમીચીને ધિષણે વિ ષ્કભાયતિ વૃષ્ણઃ પીત્વા મદ ઉક્થાનિ શંસતિ ॥

ઇમમ્ બિભર્મિ સુકૃતં તે અઙ્કુશં યેનારુજાસિ મઘવઞ્ છફારુજઃ ।
અસ્મિન્ સુ તે સવને અસ્ત્વ્ ઓક્યં સુત ઇષ્ટૌ મઘવન્ બોધ્ય્ આભગઃ ॥

ગોભિષ્ ટરેમામતિં દુરેવાં યવેન ક્ષુધમ્ પુરુહૂત વિશ્વામ્ ।
વયં રાજભિઃ પ્રથમા ધનાન્ય્ અસ્માકેન વૃજનેના જયેમ ॥

બૃહસ્પતિર્ નઃ પરિ પાતુ પશ્ચાદ્ ઉતોત્તરસ્માદ્ અધરાદ્ અઘાયોઃ ।
ઇન્દ્રઃ પુરસ્તાદ્ ઉત મધ્યતો નઃ સખા સખિભ્યો વરિવઃ કૃણોતુ ॥