ઋગ્વેદ · અધ્યાય 10.043

અચ્છા મ ઇન્દ્રમ્ મતયઃ સ્વર્વિદઃ સધ્રીચીર્ વિશ્વા ઉશતીર્ અનૂષત ।
પરિ ષ્વજન્તે જનયો યથા પતિમ્ મર્યં ન શુન્ધ્યુમ્ મઘવાનમ્ ઊતયે ॥

ન ઘા ત્વદ્રિગ્ અપ વેતિ મે મનસ્ ત્વે ઇત્ કામમ્ પુરુહૂત શિશ્રય ।
રાજેવ દસ્મ નિ ષદો ઽધિ બર્હિષ્ય્ અસ્મિન્ સુ સોમે ઽવપાનમ્ અસ્તુ તે ॥

વિષૂવૃદ્ ઇન્દ્રો અમતેર્ ઉત ક્ષુધઃ સ ઇદ્ રાયો મઘવા વસ્વ ઈશતે ।
તસ્યેદ્ ઇમે પ્રવણે સપ્ત સિન્ધવો વયો વર્ધન્તિ વૃષભસ્ય શુષ્મિણઃ ॥

વયો ન વૃક્ષં સુપલાશમ્ આસદન્ સોમાસ ઇન્દ્રમ્ મન્દિનશ્ ચમૂષદઃ ।
પ્રૈષામ્ અનીકં શવસા દવિદ્યુતદ્ વિદત્ સ્વ1ર્ મનવે જ્યોતિર્ આર્યમ્ ॥

કૃતં ન શ્વઘ્ની વિ ચિનોતિ દેવને સંવર્ગં યન્ મઘવા સૂર્યં જયત્ ।
ન તત્ તે અન્યો અનુ વીર્યં શકન્ ન પુરાણો મઘવન્ નોત નૂતનઃ ॥

વિશં-વિશમ્ મઘવા પર્ય્ અશાયત જનાનાં ધેના અવચાકશદ્ વૃષા ।
યસ્યાહ શક્રઃ સવનેષુ રણ્યતિ સ તીવ્રૈઃ સોમૈઃ સહતે પૃતન્યતઃ ॥

આપો ન સિન્ધુમ્ અભિ યત્ સમક્ષરન્ સોમાસ ઇન્દ્રં કુલ્યા ઇવ હ્રદમ્ ।
વર્ધન્તિ વિપ્રા મહો અસ્ય સાદને યવં ન વૃષ્ટિર્ દિવ્યેન દાનુના ॥

વૃષા ન ક્રુદ્ધઃ પતયદ્ રજઃસ્વ્ આ યો અર્યપત્નીર્ અકૃણોદ્ ઇમા અપઃ ।
સ સુન્વતે મઘવા જીરદાનવે ઽવિન્દજ્ જ્યોતિર્ મનવે હવિષ્મતે ॥

ઉજ્ જાયતામ્ પરશુર્ જ્યોતિષા સહ ભૂયા ઋતસ્ય સુદુઘા પુરાણવત્ ।
વિ રોચતામ્ અરુષો ભાનુના શુચિઃ સ્વ1ર્ ણ શુક્રં શુશુચીત સત્પતિઃ ॥

ગોભિષ્ ટરેમામતિં દુરેવાં યવેન ક્ષુધમ્ પુરુહૂત વિશ્વામ્ ।
વયં રાજભિઃ પ્રથમા ધનાન્ય્ અસ્માકેન વૃજનેના જયેમ ॥

બૃહસ્પતિર્ નઃ પરિ પાતુ પશ્ચાદ્ ઉતોત્તરસ્માદ્ અધરાદ્ અઘાયોઃ ।
ઇન્દ્રઃ પુરસ્તાદ્ ઉત મધ્યતો નઃ સખા સખિભ્યો વરિવઃ કૃણોતુ ॥