ઋગ્વેદ · અધ્યાય 10.042

અસ્તેવ સુ પ્રતરં લાયમ્ અસ્યન્ ભૂષન્ન્ ઇવ પ્ર ભરા સ્તોમમ્ અસ્મૈ ।
વાચા વિપ્રાસ્ તરત વાચમ્ અર્યો નિ રામય જરિતઃ સોમ ઇન્દ્રમ્ ॥

દોહેન ગામ્ ઉપ શિક્ષા સખાયમ્ પ્ર બોધય જરિતર્ જારમ્ ઇન્દ્રમ્ ।
કોશં ન પૂર્ણં વસુના ન્યૃષ્ટમ્ આ ચ્યાવય મઘદેયાય શૂરમ્ ॥

કિમ્ અઙ્ગ ત્વા મઘવન્ ભોજમ્ આહુઃ શિશીહિ મા શિશયં ત્વા શૃણોમિ ।
અપ્નસ્વતી મમ ધીર્ અસ્તુ શક્ર વસુવિદમ્ ભગમ્ ઇન્દ્રા ભરા નઃ ॥

ત્વાં જના મમસત્યેષ્વ્ ઇન્દ્ર સંતસ્થાના વિ હ્વયન્તે સમીકે ।
અત્રા યુજં કૃણુતે યો હવિષ્માન્ નાસુન્વતા સખ્યં વષ્ટિ શૂરઃ ॥

ધનં ન સ્યન્દ્રમ્ બહુલં યો અસ્મૈ તીવ્રાન્ સોમાઁ આસુનોતિ પ્રયસ્વાન્ ।
તસ્મૈ શત્રૂન્ સુતુકાન્ પ્રાતર્ અહ્નો નિ સ્વષ્ટ્રાન્ યુવતિ હન્તિ વૃત્રમ્ ॥

યસ્મિન્ વયં દધિમા શંસમ્ ઇન્દ્રે યઃ શિશ્રાય મઘવા કામમ્ અસ્મે ।
આરાચ્ ચિત્ સન્ ભયતામ્ અસ્ય શત્રુર્ ન્ય્ અસ્મૈ દ્યુમ્ના જન્યા નમન્તામ્ ॥

આરાચ્ છત્રુમ્ અપ બાધસ્વ દૂરમ્ ઉગ્રો યઃ શમ્બઃ પુરુહૂત તેન ।
અસ્મે ધેહિ યવમદ્ ગોમદ્ ઇન્દ્ર કૃધી ધિયં જરિત્રે વાજરત્નામ્ ॥

પ્ર યમ્ અન્તર્ વૃષસવાસો અગ્મન્ તીવ્રાઃ સોમા બહુલાન્તાસ ઇન્દ્રમ્ ।
નાહ દામાનમ્ મઘવા નિ યંસન્ નિ સુન્વતે વહતિ ભૂરિ વામમ્ ॥

ઉત પ્રહામ્ અતિદીવ્યા જયાતિ કૃતં યચ્ છ્વઘ્ની વિચિનોતિ કાલે ।
યો દેવકામો ન ધના રુણદ્ધિ સમ્ ઇત્ તં રાયા સૃજતિ સ્વધાવાન્ ॥

ગોભિષ્ ટરેમામતિં દુરેવાં યવેન ક્ષુધમ્ પુરુહૂત વિશ્વામ્ ।
વયં રાજભિઃ પ્રથમા ધનાન્ય્ અસ્માકેન વૃજનેના જયેમ ॥

બૃહસ્પતિર્ નઃ પરિ પાતુ પશ્ચાદ્ ઉતોત્તરસ્માદ્ અધરાદ્ અઘાયોઃ ।
ઇન્દ્રઃ પુરસ્તાદ્ ઉત મધ્યતો નઃ સખા સખિભ્યો વરિવઃ કૃણોતુ ॥