ઋગ્વેદ · અધ્યાય 10.036

ઉષાસાનક્તા બૃહતી સુપેશસા દ્યાવાક્ષામા વરુણો મિત્રો અર્યમા ।
ઇન્દ્રં હુવે મરુતઃ પર્વતાઁ અપ આદિત્યાન્ દ્યાવાપૃથિવી અપઃ સ્વઃ ॥

દ્યૌશ્ ચ નઃ પૃથિવી ચ પ્રચેતસ ઋતાવરી રક્ષતામ્ અંહસો રિષઃ ।
મા દુર્વિદત્રા નિરૃતિર્ ન ઈશત તદ્ દેવાનામ્ અવો અદ્યા વૃણીમહે ॥

વિશ્વસ્માન્ નો અદિતિઃ પાત્વ્ અંહસો માતા મિત્રસ્ય વરુણસ્ય રેવતઃ ।
સ્વર્વજ્ જ્યોતિર્ અવૃકં નશીમહિ તદ્ દેવાનામ્ અવો અદ્યા વૃણીમહે ॥

ગ્રાવા વદન્ન્ અપ રક્ષાંસિ સેધતુ દુષ્ષ્વપ્ન્યં નિરૃતિં વિશ્વમ્ અત્રિણમ્ ।
આદિત્યં શર્મ મરુતામ્ અશીમહિ તદ્ દેવાનામ્ અવો અદ્યા વૃણીમહે ॥

એન્દ્રો બર્હિઃ સીદતુ પિન્વતામ્ ઇળા બૃહસ્પતિઃ સામભિર્ ઋક્વો અર્ચતુ ।
સુપ્રકેતં જીવસે મન્મ ધીમહિ તદ્ દેવાનામ્ અવો અદ્યા વૃણીમહે ॥

દિવિસ્પૃશં યજ્ઞમ્ અસ્માકમ્ અશ્વિના જીરાધ્વરં કૃણુતં સુમ્નમ્ ઇષ્ટયે ।
પ્રાચીનરશ્મિમ્ આહુતં ઘૃતેન તદ્ દેવાનામ્ અવો અદ્યા વૃણીમહે ॥

ઉપ હ્વયે સુહવમ્ મારુતં ગણમ્ પાવકમ્ ઋષ્વં સખ્યાય શમ્ભુવમ્ ।
રાયસ્ પોષં સૌશ્રવસાય ધીમહિ તદ્ દેવાનામ્ અવો અદ્યા વૃણીમહે ॥

અપામ્ પેરું જીવધન્યમ્ ભરામહે દેવાવ્યં સુહવમ્ અધ્વરશ્રિયમ્ ।
સુરશ્મિં સોમમ્ ઇન્દ્રિયં યમીમહિ તદ્ દેવાનામ્ અવો અદ્યા વૃણીમહે ॥

સનેમ તત્ સુસનિતા સનિત્વભિર્ વયં જીવા જીવપુત્રા અનાગસઃ ।
બ્રહ્મદ્વિષો વિષ્વગ્ એનો ભરેરત તદ્ દેવાનામ્ અવો અદ્યા વૃણીમહે ॥

યે સ્થા મનોર્ યજ્ઞિયાસ્ તે શૃણોતન યદ્ વો દેવા ઈમહે તદ્ દદાતન ।
જૈત્રં ક્રતું રયિમદ્ વીરવદ્ યશસ્ તદ્ દેવાનામ્ અવો અદ્યા વૃણીમહે ॥

મહદ્ અદ્ય મહતામ્ આ વૃણીમહે ઽવો દેવાનામ્ બૃહતામ્ અનર્વણામ્ ।
યથા વસુ વીરજાતં નશામહૈ તદ્ દેવાનામ્ અવો અદ્યા વૃણીમહે ॥

મહો અગ્નેઃ સમિધાનસ્ય શર્મણ્ય્ અનાગા મિત્રે વરુણે સ્વસ્તયે ।
શ્રેષ્ઠે સ્યામ સવિતુઃ સવીમનિ તદ્ દેવાનામ્ અવો અદ્યા વૃણીમહે ॥

યે સવિતુઃ સત્યસવસ્ય વિશ્વે મિત્રસ્ય વ્રતે વરુણસ્ય દેવાઃ ।
તે સૌભગં વીરવદ્ ગોમદ્ અપ્નો દધાતન દ્રવિણં ચિત્રમ્ અસ્મે ॥

સવિતા પશ્ચાતાત્ સવિતા પુરસ્તાત્ સવિતોત્તરાત્તાત્ સવિતાધરાત્તાત્ ।
સવિતા નઃ સુવતુ સર્વતાતિં સવિતા નો રાસતાં દીર્ઘમ્ આયુઃ ॥