ઋગ્વેદ · અધ્યાય 10.035

અબુધ્રમ્ ઉ ત્ય ઇન્દ્રવન્તો અગ્નયો જ્યોતિર્ ભરન્ત ઉષસો વ્યુષ્ટિષુ ।
મહી દ્યાવાપૃથિવી ચેતતામ્ અપો ઽદ્યા દેવાનામ્ અવ આ વૃણીમહે ॥

દિવસ્પૃથિવ્યોર્ અવ આ વૃણીમહે માતૄન્ સિન્ધૂન્ પર્વતાઞ્ છર્યણાવતઃ ।
અનાગાસ્ત્વં સૂર્યમ્ ઉષાસમ્ ઈમહે ભદ્રં સોમઃ સુવાનો અદ્યા કૃણોતુ નઃ ॥

દ્યાવા નો અદ્ય પૃથિવી અનાગસો મહી ત્રાયેતાં સુવિતાય માતરા ।
ઉષા ઉચ્છન્ત્ય્ અપ બાધતામ્ અઘં સ્વસ્ત્ય્ અ1ગ્નિં સમિધાનમ્ ઈમહે ॥

ઇયં ન ઉસ્રા પ્રથમા સુદેવ્યં રેવત્ સનિભ્યો રેવતી વ્ય્ ઉચ્છતુ ।
આરે મન્યું દુર્વિદત્રસ્ય ધીમહિ સ્વસ્ત્ય્ અ1ગ્નિં સમિધાનમ્ ઈમહે ॥

પ્ર યાઃ સિસ્રતે સૂર્યસ્ય રશ્મિભિર્ જ્યોતિર્ ભરન્તીર્ ઉષસો વ્યુષ્ટિષુ ।
ભદ્રા નો અદ્ય શ્રવસે વ્ય્ ઉચ્છત સ્વસ્ત્ય્ અ1ગ્નિં સમિધાનમ્ ઈમહે ॥

અનમીવા ઉષસ આ ચરન્તુ ન ઉદ્ અગ્નયો જિહતાં જ્યોતિષા બૃહત્ ।
આયુક્ષાતામ્ અશ્વિના તૂતુજિં રથં સ્વસ્ત્ય્ અ1ગ્નિં સમિધાનમ્ ઈમહે ॥

શ્રેષ્ઠં નો અદ્ય સવિતર્ વરેણ્યમ્ ભાગમ્ આ સુવ સ હિ રત્નધા અસિ ।
રાયો જનિત્રીં ધિષણામ્ ઉપ બ્રુવે સ્વસ્ત્ય્ અ1ગ્નિં સમિધાનમ્ ઈમહે ॥

પિપર્તુ મા તદ્ ઋતસ્ય પ્રવાચનં દેવાનાં યન્ મનુષ્યા3 અમન્મહિ ।
વિશ્વા ઇદ્ ઉસ્રાઃ સ્પળ્ ઉદ્ એતિ સૂર્યઃ સ્વસ્ત્ય્ અ1ગ્નિં સમિધાનમ્ ઈમહે ॥

અદ્વેષો અદ્ય બર્હિષઃ સ્તરીમણિ ગ્રાવ્ણાં યોગે મન્મનઃ સાધ ઈમહે ।
આદિત્યાનાં શર્મણિ સ્થા ભુરણ્યસિ સ્વસ્ત્ય્ અ1ગ્નિં સમિધાનમ્ ઈમહે ॥

આ નો બર્હિઃ સધમાદે બૃહદ્ દિવિ દેવાઁ ઈળે સાદયા સપ્ત હોતૄન્ ।
ઇન્દ્રમ્ મિત્રં વરુણં સાતયે ભગં સ્વસ્ત્ય્ અ1ગ્નિં સમિધાનમ્ ઈમહે ॥

ત આદિત્યા આ ગતા સર્વતાતયે વૃધે નો યજ્ઞમ્ અવતા સજોષસઃ ।
બૃહસ્પતિમ્ પૂષણમ્ અશ્વિના ભગં સ્વસ્ત્ય્ અ1ગ્નિં સમિધાનમ્ ઈમહે ॥

તન્ નો દેવા યચ્છત સુપ્રવાચનં છર્દિર્ આદિત્યાઃ સુભરં નૃપાય્યમ્ ।
પશ્વે તોકાય તનયાય જીવસે સ્વસ્ત્ય્ અ1ગ્નિં સમિધાનમ્ ઈમહે ॥

વિશ્વે અદ્ય મરુતો વિશ્વ ઊતી વિશ્વે ભવન્ત્વ્ અગ્નયઃ સમિદ્ધાઃ ।
વિશ્વે નો દેવા અવસા ગમન્તુ વિશ્વમ્ અસ્તુ દ્રવિણં વાજો અસ્મે ॥

યં દેવાસો ઽવથ વાજસાતૌ યં ત્રાયધ્વે યમ્ પિપૃથાત્ય્ અંહઃ ।
યો વો ગોપીથે ન ભયસ્ય વેદ તે સ્યામ દેવવીતયે તુરાસઃ ॥