ઋગ્વેદ · અધ્યાય 10.028

વિશ્વો હ્ય્ અ1ન્યો અરિર્ આજગામ મમેદ્ અહ શ્વશુરો ના જગામ ।
જક્ષીયાદ્ ધાના ઉત સોમમ્ પપીયાત્ સ્વાશિતઃ પુનર્ અસ્તં જગાયાત્ ॥

સ રોરુવદ્ વૃષભસ્ તિગ્મશૃઙ્ગો વર્ષ્મન્ તસ્થૌ વરિમન્ન્ આ પૃથિવ્યાઃ ।
વિશ્વેષ્વ્ એનં વૃજનેષુ પામિ યો મે કુક્ષી સુતસોમઃ પૃણાતિ ॥

અદ્રિણા તે મન્દિન ઇન્દ્ર તૂયાન્ સુન્વન્તિ સોમાન્ પિબસિ ત્વમ્ એષામ્ ।
પચન્તિ તે વૃષભાઁ અત્સિ તેષામ્ પૃક્ષેણ યન્ મઘવન્ હૂયમાનઃ ॥

ઇદં સુ મે જરિતર્ આ ચિકિદ્ધિ પ્રતીપં શાપં નદ્યો વહન્તિ ।
લોપાશઃ સિંહમ્ પ્રત્યઞ્ચમ્ અત્સાઃ ક્રોષ્ટા વરાહં નિર્ અતક્ત કક્ષાત્ ॥

કથા ત એતદ્ અહમ્ આ ચિકેતં ગૃત્સસ્ય પાકસ્ તવસો મનીષામ્ ।
ત્વં નો વિદ્વાઁ ઋતુથા વિ વોચો યમ્ અર્ધં તે મઘવન્ ક્ષેમ્યા ધૂઃ ॥

એવા હિ માં તવસં વર્ધયન્તિ દિવશ્ ચિન્ મે બૃહત ઉત્તરા ધૂઃ ।
પુરૂ સહસ્રા નિ શિશામિ સાકમ્ અશત્રું હિ મા જનિતા જજાન ॥

એવા હિ માં તવસં જજ્ઞુર્ ઉગ્રં કર્મન્-કર્મન્ વૃષણમ્ ઇન્દ્ર દેવાઃ ।
વધીં વૃત્રં વજ્રેણ મન્દસાનો ઽપ વ્રજમ્ મહિના દાશુષે વમ્ ॥

દેવાસ આયન્ પરશૂઁર્ અબિભ્રન્ વના વૃશ્ચન્તો અભિ વિડ્ભિર્ આયન્ ।
નિ સુદ્ર્વ1ં દધતો વક્ષણાસુ યત્રા કૃપીટમ્ અનુ તદ્ દહન્તિ ॥

શશઃ ક્ષુરમ્ પ્રત્યઞ્ચં જગારાદ્રિં લોગેન વ્ય્ અભેદમ્ આરાત્ ।
બૃહન્તં ચિદ્ ઋહતે રન્ધયાનિ વયદ્ વત્સો વૃષભં શૂશુવાનઃ ॥

સુપર્ણ ઇત્થા નખમ્ આ સિષાયાવરુદ્ધઃ પરિપદં ન સિંહઃ ।
નિરુદ્ધશ્ ચિન્ મહિષસ્ તર્ષ્યાવાન્ ગોધા તસ્મા અયથં કર્ષદ્ એતત્ ॥

તેભ્યો ગોધા અયથં કર્ષદ્ એતદ્ યે બ્રહ્મણઃ પ્રતિપીયન્ત્ય્ અન્નૈઃ ।
સિમ ઉક્ષ્ણો ઽવસૃષ્ટાઁ અદન્તિ સ્વયમ્ બલાનિ તન્વઃ શૃણાનાઃ ॥

એતે શમીભિઃ સુશમી અભૂવન્ યે હિન્વિરે તન્વ1ઃ સોમ ઉક્થૈઃ ।
નૃવદ્ વદન્ન્ ઉપ નો માહિ વાજાન્ દિવિ શ્રવો દધિષે નામ વીરઃ ॥