ઋગ્વેદ · અધ્યાય 10.018

પરમ્ મૃત્યો અનુ પરેહિ પન્થાં યસ્ તે સ્વ ઇતરો દેવયાનાત્ ।
ચક્ષુષ્મતે શૃણ્વતે તે બ્રવીમિ મા નઃ પ્રજાં રીરિષો મોત વીરાન્ ॥

મૃત્યોઃ પદં યોપયન્તો યદ્ ઐત દ્રાઘીય આયુઃ પ્રતરં દધાનાઃ ।
આપ્યાયમાનાઃ પ્રજયા ધનેન શુદ્ધાઃ પૂતા ભવત યજ્ઞિયાસઃ ॥

ઇમે જીવા વિ મૃતૈર્ આવવૃત્રન્ન્ અભૂદ્ ભદ્રા દેવહૂતિર્ નો અદ્ય ।
પ્રાઞ્ચો અગામ નૃતયે હસાય દ્રાઘીય આયુઃ પ્રતરં દધાનાઃ ॥

ઇમં જીવેભ્યઃ પરિધિં દધામિ મૈષાં નુ ગાદ્ અપરો અર્થમ્ એતમ્ ।
શતં જીવન્તુ શરદઃ પુરૂચીર્ અન્તર્ મૃત્યું દધતામ્ પર્વતેન ॥

યથાહાન્ય્ અનુપૂર્વમ્ ભવન્તિ યથ ઋતવ ઋતુભિર્ યન્તિ સાધુ ।
યથા ન પૂર્વમ્ અપરો જહાત્ય્ એવા ધાતર્ આયૂંષિ કલ્પયૈષામ્ ॥

આ રોહતાયુર્ જરસં વૃણાના અનુપૂર્વં યતમાના યતિ ષ્ઠ ।
ઇહ ત્વષ્ટા સુજનિમા સજોષા દીર્ઘમ્ આયુઃ કરતિ જીવસે વઃ ॥

ઇમા નારીર્ અવિધવાઃ સુપત્નીર્ આઞ્જનેન સર્પિષા સં વિશન્તુ ।
અનશ્રવો ઽનમીવાઃ સુરત્ના આ રોહન્તુ જનયો યોનિમ્ અગ્રે ॥

ઉદ્ ઈર્ષ્વ નાર્ય્ અભિ જીવલોકં ગતાસુમ્ એતમ્ ઉપ શેષ એહિ ।
હસ્તગ્રાભસ્ય દિધિષોસ્ તવેદમ્ પત્યુર્ જનિત્વમ્ અભિ સમ્ બભૂથ ॥

ધનુર્ હસ્તાદ્ આદદાનો મૃતસ્યાસ્મે ક્ષત્રાય વર્ચસે બલાય ।
અત્રૈવ ત્વમ્ ઇહ વયં સુવીરા વિશ્વાઃ સ્પૃધો અભિમાતીર્ જયેમ ॥

ઉપ સર્પ માતરમ્ ભૂમિમ્ એતામ્ ઉરુવ્યચસમ્ પૃથિવીં સુશેવામ્ ।
ઊર્ણમ્રદા યુવતિર્ દક્ષિણાવત એષા ત્વા પાતુ નિરૃતેર્ ઉપસ્થાત્ ॥

ઉચ્ છ્વઞ્ચસ્વ પૃથિવિ મા નિ બાધથાઃ સૂપાયનાસ્મૈ ભવ સૂપવઞ્ચના ।
માતા પુત્રં યથા સિચાભ્ય્ એનમ્ ભૂમ ઊર્ણુહિ ॥

ઉચ્છ્વઞ્ચમાના પૃથિવી સુ તિષ્ઠતુ સહસ્રમ્ મિત ઉપ હિ શ્રયન્તામ્ ।
તે ગૃહાસો ઘૃતશ્ચુતો ભવન્તુ વિશ્વાહાસ્મૈ શરણાઃ સન્ત્વ્ અત્ર ॥

ઉત્ તે સ્તભ્નામિ પૃથિવીં ત્વત્ પરીમં લોગં નિદધન્ મો અહં રિષમ્ ।
એતાં સ્થૂણામ્ પિતરો ધારયન્તુ તે ઽત્રા યમઃ સાદના તે મિનોતુ ॥

પ્રતીચીને મામ્ અહનીષ્વાઃ પર્ણમ્ ઇવા દધુઃ ।
પ્રતીચીં જગ્રભા વાચમ્ અશ્વં રશનયા યથા ॥