ઋગ્વેદ · અધ્યાય 10.013

યુજે વામ્ બ્રહ્મ પૂર્વ્યં નમોભિર્ વિ શ્લોક એતુ પથ્યેવ સૂરેઃ ।
શૃણ્વન્તુ વિશ્વે અમૃતસ્ય પુત્રા આ યે ધામાનિ દિવ્યાનિ તસ્થુઃ ॥

યમે ઇવ યતમાને યદ્ ઐતમ્ પ્ર વામ્ ભરન્ માનુષા દેવયન્તઃ ।
આ સીદતં સ્વમ્ ઉ લોકં વિદાને સ્વાસસ્થે ભવતમ્ ઇન્દવે નઃ ॥

પઞ્ચ પદાનિ રુપો અન્વ્ અરોહં ચતુષ્પદીમ્ અન્વ્ એમિ વ્રતેન ।
અક્ષરેણ પ્રતિ મિમ એતામ્ ઋતસ્ય નાભાવ્ અધિ સમ્ પુનામિ ॥

દેવેભ્યઃ કમ્ અવૃણીત મૃત્યુમ્ પ્રજાયૈ કમ્ અમૃતં નાવૃણીત ।
બૃહસ્પતિં યજ્ઞમ્ અકૃણ્વત ઋષિમ્ પ્રિયાં યમસ્ તન્વ1મ્ પ્રારિરેચીત્ ॥

સપ્ત ક્ષરન્તિ શિશવે મરુત્વતે પિત્રે પુત્રાસો અપ્ય્ અવીવતન્ન્ ઋતમ્ ।
ઉભે ઇદ્ અસ્યોભયસ્ય રાજત ઉભે યતેતે ઉભયસ્ય પુષ્યતઃ ॥