ઋગ્વેદ · અધ્યાય 10.011

વૃષા વૃષ્ણે દુદુહે દોહસા દિવઃ પયાંસિ યહ્વો અદિતેર્ અદાભ્યઃ ।
વિશ્વં સ વેદ વરુણો યથા ધિયા સ યજ્ઞિયો યજતુ યજ્ઞિયાઁ ઋતૂન્ ॥

રપદ્ ગન્ધર્વીર્ અપ્યા ચ યોષણા નદસ્ય નાદે પરિ પાતુ મે મનઃ ।
ઇષ્ટસ્ય મધ્યે અદિતિર્ નિ ધાતુ નો ભ્રાતા નો જ્યેષ્ઠઃ પ્રથમો વિ વોચતિ ॥

સો ચિન્ નુ ભદ્રા ક્ષુમતી યશસ્વત્ય્ ઉષા ઉવાસ મનવે સ્વર્વતી ।
યદ્ ઈમ્ ઉશન્તમ્ ઉશતામ્ અનુ ક્રતુમ્ અગ્નિં હોતારં વિદથાય જીજનન્ ॥

અધ ત્યં દ્રપ્સં વિભ્વં વિચક્ષણં વિર્ આભરદ્ ઇષિતઃ શ્યેનો અધ્વરે ।
યદી વિશો વૃણતે દસ્મમ્ આર્યા અગ્નિં હોતારમ્ અધ ધીર્ અજાયત ॥

સદાસિ રણ્વો યવસેવ પુષ્યતે હોત્રાભિર્ અગ્ને મનુષઃ સ્વધ્વરઃ ।
વિપ્રસ્ય વા યચ્ છશમાન ઉક્થ્ય1ં વાજં સસવાઁ ઉપયાસિ ભૂરિભિઃ ॥

ઉદ્ ઈરય પિતરા જાર આ ભગમ્ ઇયક્ષતિ હર્યતો હૃત્ત ઇષ્યતિ ।
વિવક્તિ વહ્નિઃ સ્વપસ્યતે મખસ્ તવિષ્યતે અસુરો વેપતે મતી ॥

યસ્ તે અગ્ને સુમતિમ્ મર્તો અક્ષત્ સહસઃ સૂનો અતિ સ પ્ર શૃણ્વે ।
ઇષં દધાનો વહમાનો અશ્વૈર્ આ સ દ્યુમાઁ અમવાન્ ભૂષતિ દ્યૂન્ ॥

યદ્ અગ્ન એષા સમિતિર્ ભવાતિ દેવી દેવેષુ યજતા યજત્ર ।
રત્ના ચ યદ્ વિભજાસિ સ્વધાવો ભાગં નો અત્ર વસુમન્તં વીતાત્ ॥

શ્રુધી નો અગ્ને સદને સધસ્થે યુક્ષ્વા રથમ્ અમૃતસ્ય દ્રવિત્નુમ્ ।
આ નો વહ રોદસી દેવપુત્રે માકિર્ દેવાનામ્ અપ ભૂર્ ઇહ સ્યાઃ ॥