ઋગ્વેદ · અધ્યાય 10.010

ઓ ચિત્ સખાયં સખ્યા વવૃત્યાં તિરઃ પુરૂ ચિદ્ અર્ણવં જગન્વાન્ ।
પિતુર્ નપાતમ્ આ દધીત વેધા અધિ ક્ષમિ પ્રતરં દીધ્યાનઃ ॥

ન તે સખા સખ્યં વષ્ટ્ય્ એતત્ સલક્ષ્મા યદ્ વિષુરૂપા ભવાતિ ।
મહસ્ પુત્રાસો અસુરસ્ય વીરા દિવો ધર્તાર ઉર્વિયા પરિ ખ્યન્ ॥

ઉશન્તિ ઘા તે અમૃતાસ એતદ્ એકસ્ય ચિત્ ત્યજસમ્ મર્ત્યસ્ય ।
નિ તે મનો મનસિ ધાય્ય્ અસ્મે જન્યુઃ પતિસ્ તન્વ1મ્ આ વિવિશ્યાઃ ॥

ન યત્ પુરા ચકૃમા કદ્ ધ નૂનમ્ ઋતા વદન્તો અનૃતં રપેમ ।
ગન્ધર્વો અપ્સ્વ્ અપ્યા ચ યોષા સા નો નાભિઃ પરમં જામિ તન્ નૌ ॥

ગર્ભે નુ નૌ જનિતા દમ્પતી કર્ દેવસ્ ત્વષ્ટા સવિતા વિશ્વરૂપઃ ।
નકિર્ અસ્ય પ્ર મિનન્તિ વ્રતાનિ વેદ નાવ્ અસ્ય પૃથિવી ઉત દ્યૌઃ ॥

કો અસ્ય વેદ પ્રથમસ્યાહ્નઃ ક ઈં દદર્શ ક ઇહ પ્ર વોચત્ ।
બૃહન્ મિત્રસ્ય વરુણસ્ય ધામ કદ્ ઉ બ્રવ આહનો વીચ્યા નૄન્ ॥

યમસ્ય મા યમ્ય1ં કામ આગન્ સમાને યોનૌ સહશેય્યાય ।
જાયેવ પત્યે તન્વં રિરિચ્યાં વિ ચિદ્ વૃહેવ રથ્યેવ ચક્રા ॥

ન તિષ્ઠન્તિ ન નિ મિષન્ત્ય્ એતે દેવાનાં સ્પશ ઇહ યે ચરન્તિ ।
અન્યેન મદ્ આહનો યાહિ તૂયં તેન વિ વૃહ રથ્યેવ ચક્રા ॥

રાત્રીભિર્ અસ્મા અહભિર્ દશસ્યેત્ સૂર્યસ્ય ચક્ષુર્ મુહુર્ ઉન્ મિમીયાત્ ।
દિવા પૃથિવ્યા મિથુના સબન્ધૂ યમીર્ યમસ્ય બિભૃયાદ્ અજામિ ॥

આ ઘા તા ગચ્છાન્ ઉત્તરા યુગાનિ યત્ર જામયઃ કૃણવન્ન્ અજામિ ।
ઉપ બર્બૃહિ વૃષભાય બાહુમ્ અન્યમ્ ઇચ્છસ્વ સુભગે પતિમ્ મત્ ॥

કિમ્ ભ્રાતાસદ્ યદ્ અનાથમ્ ભવાતિ કિમ્ ઉ સ્વસા યન્ નિરૃતિર્ નિગચ્છાત્ ।
કામમૂતા બહ્વ્ એ3તદ્ રપામિ તન્વા મે તન્વ1ં સમ્ પિપૃગ્ધિ ॥

ન વા ઉ તે તન્વા તન્વ1ં સમ્ પપૃચ્યામ્ પાપમ્ આહુર્ યઃ સ્વસારં નિગચ્છાત્ ।
અન્યેન મત્ પ્રમુદઃ કલ્પયસ્વ ન તે ભ્રાતા સુભગે વષ્ટ્ય્ એતત્ ॥

બતો બતાસિ યમ નૈવ તે મનો હૃદયં ચાવિદામ ।
અન્યા કિલ ત્વાં કક્ષ્યેવ યુક્તમ્ પરિ ષ્વજાતે લિબુજેવ વૃક્ષમ્ ॥

અન્યમ્ ઊ ષુ ત્વં યમ્ય્ અન્ય ઉ ત્વામ્ પરિ ષ્વજાતે લિબુજેવ વૃક્ષમ્ ।
તસ્ય વા ત્વમ્ મન ઇચ્છા સ વા તવાધા કૃણુષ્વ સંવિદં સુભદ્રામ્ ॥